Δημήτρης Μητροπάνος - Δώσε μου φωτιά

Δώσε μου φωτιά ν’ ανάψω,
βάλε μου κρασί να πιω,
πρέπει απόψε να ξεγράψω,
ό,τι στον κόσμο αγαπώ.

Δώσε μου φωτιά να κάψω πια απ’ την καρδιά,
του χωρισμού το βάσανο,
βάλε μου να πιω απ’ το πιοτό το δυνατό,
της λησμονιάς το βάλσαμο.

Δώσε μου ανθούς να ρίξω,
όπου πας κι όπου διαβείς,
δώσε μου ψυχή ν’ αντέξω,
τα χαστούκια της ζωής.

Δώσε μου φωτιά να κάψω πια απ’ την καρδιά,
του χωρισμού το βάσανο,
βάλε μου να πιω απ’ το πιοτό το δυνατό,
της λησμονιάς το βάλσαμο.

.-.-.-.

στίχοι: Κώστας Ψυχογιός
μουσική: Γιώργος Μανισαλής
ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος
δίσκος: 45άρι (1971) / "Δημήτρης Μητροπάνος" (1971)

Εδώ με την Μελίνα Κανά από τον δίσκο Juke Box (2006)

Κι εδώ μια εξαιρετική ερμηνεία από την Γιώτα Νέγκα στην εκπομπή "Στην υγειά μας", Alpha, 26/4/2014

Φωτεινή Βελεσιώτου - Μέλισσες

Να σε μισήσω είν`αργά,
αέρας με δροσολογά,
με κυνηγούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες.

Τινάζω το βασιλικό,
να σταματήσω το κακό,
σ`είχανε δέσει μάγισσες,
μα πάλι εσύ με ράγισες.

Νυχτώνει, βγαίνω να σε βρω,
σα φεγγαράκι δυο μερώ,
κλειστά παραθυρόφυλλα,
να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές,
με τυραννούν οι ομορφιές,
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.

Αν κλάψω μη με φοβηθείς,
την ένοιωσα και πριν χαθείς,
μια πίκρα στο ροδόνερο,
γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο.

Θα ρίχνω εκεί που περπατάς,
τον όρκο μας να τον πατάς
κι ας με πονούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες.

Νυχτώνει, βγαίνω να σε βρω,
σα φεγγαράκι δυο μερώ,
κλειστά παραθυρόφυλλα,
να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές,
με τυραννούν οι ομορφιές,
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.

.-.-.-.

στίχοι: Ελένη Φωτάκη
μουσική: Γιώργος Καζαντζής
ερμηνεία: Φωτεινή Βελεσιώτου
cd: Ίσαλος γραμμή (2008)

Και δύο live επανεκτελέσεις. Εδώ με τον Κώστα Μακεδόνα

κι εδώ με την Γιώτα Νέγκα

Μανώλης Αγγελόπουλος - Μια μολυβιά

Μια μολυβιά μέσα στης μοίρας το τετράδιο,
είν' η ζωή, είν' η ζωή του καθενός,
μια γομολάστιχα ο θάνατος και αύριο,
σε μια στιγμή, τα πάντα γίνονται καπνός.

Μια μολυβιά που σβήνει
και δεν αφήνει,
ούτ' ένα ίχνος πουθενά,
ένα μικρό σημάδι,
που μες στον Άδη,
χάνεται και δεν γυρνά.
Είν' η ζωή μια μολυβιά.

Μια μολυβιά κακογραμμένη που ξεθώριασε
και η πικρή και η πικρή μου η ζωή,
σαν δυνατός βοριάς η μοίρα μου τα σώριασε,
φύλλα ξερά, όλα τα όνειρα στη γη.


Μια μολυβιά που σβήνει
και δεν αφήνει,
ούτ' ένα ίχνος πουθενά,
ένα μικρό σημάδι,
που μες στον Άδη,
χάνεται και δεν γυρνά.
Είν' η ζωή μια μολυβιά.


.-.-.-.

στίχοι: Ανδρέας Σπυρόπουλος
μουσική: Λευτέρης Ζέρβας
ερμηνεία: Μανώλης Αγγελόπουλος
δίσκος: Έλληνας είμαι (1988)
α' κυκλοφορία σε 45άρι, δεκαετία 70
δίσκος: Τα καλύτερα (1980)

Εδώ με τον Μανώλη Λιδάκη από το cd "Σαν παλιό κρασί"

Εδώ με τη Γιώτα Νέγκα ζωντανά στην εκπομπή της ΝΕΤ, "Στην υγειά μας" (25/12/2010)

και από τον Σωκράτη Μάλαμα ζωντανά στον Δοχό Καρυτσάς στις 25/6/2011