Χειμερινοί Κολυμβητές - Καϊμακτσαλάν

Ἄλλοι ἔχουνε τὰ πλούτη, ἄλλοι ἔχουν τὰ λεφτὰ
κι ἄλλοι στὴ ζωὴ ἐτούτη ἔχουν μόνο τὸν νταλγκᾶ,
ἔχουν νταλγκᾶ.
Ἄλλοι δὲν ἔχουν ποῦ νὰ πᾶν᾿
κι ἄλλοι τραβᾶν᾿ Καϊμακτσαλάν.

Ἄλλοι στὰ σαλὲ κοιμοῦνται καὶ στὰ χιονοδρομικά,
κι ἄλλοι πάλι δὲ θυμοῦνται πῶς περνᾶνε φτωχικά,
μπατίρικα.
Καλὰ ἂν θέλεις νὰ περνᾶς στὸ Καϊμακτσαλὰν νὰ πᾶς,
ἔχει ταβέ᾿ νὰ φά᾿ νὰ σκά᾿,
ἔχει λουτρὰ νὰ κάνεις σπά.

Ἄλλοι ζοῦνε στὴ μιζέρια καὶ δὲν ἔχουνε νὰ φᾶν᾿
κι ἄλλοι στέλνουνε χαμπέρια ἀτ᾿ τὸ Καϊμακτσαλάν,
Καϊμακτσαλάν.
Ἄλλους τοὺς λέν᾿ στὰ σπὰ νὰ πάς
κι ἄλλους τοὺς κόψαν τὸ ΕΚΑΣ.

.-.-.-.

στίχοι: Χρήστος Ραζάκος
μουσική: Θεόδωρος Ανανιάδης
ερμηνεία: Αργύρης Μπακιρτζής και Διονύσης Ρούσσος, Κώστας Σιδέρης, Μιχάλης Σιγανίδης   
cd: Χειμερινοί Κολυμβητές - 23 κόκκινα φώτα (2009)

Οι Χειμερινοί Κολυμβητές στο Club του Μύλου στη Θεσσαλονίκη στις 2 Νοεμβρίου 2012.

Μάρθα Μαυροειδή, Κώστας Σιδέρης - Η κιθάρα μου να σπάσει

Μενεξέδες και ζουμπούλια και θαλασσινά πουλιά,
άμα δείτε το πουλί μου, χαιρετίσματα πολλά.

Ίβαλα, ίβαλα, ωωω, πάμε γιαλό γιαλό.
Ίβαλα, ίβαλα, ωωω, μόνο εσέν' αγαπώ.

Η κιθάρα μου να σπάσει κι οι χορδές της να σχιστούν,
και τα χέρια που την παίζουν, σαν κεριά να μαραθούν.

Ίβαλα, ίβαλα, ωωω, πάμε γιαλό γιαλό,
Ίβαλα, ίβαλα, ωωω, μόνο εσέν' αγαπώ.

.-.-.-.

Παραδοσιακό Ιθάκης / διασκευή: Χειμερινοί κολυμβητές
ερμηνεία: Μάρθα Μαυροειδή, Κώστας Σιδέρης
cd: 23 κόκκινα φώτα (2009)

Χειμερινοί κολυμβητές - Το πολλαπλό σου είδωλο

Ἦρθες κι ἀπόψε βιαστικά

γιὰ λίγα χάδια καὶ φιλιὰ
καὶ χάθηκες στὴ νύχτα.
Σ᾿ αὐτὸν τὸν κρύο τὸν καιρό,
μέσα στὸ σπίτι μοναχός,
διαβάζω, τραγουδάω.
Κι ἐνῷ ἀκούω τὸ χιονιᾶ,
τὸ πολλαπλό σου εἴδωλο
στὰ κρύσταλλα κοιτάζω.

Θέλεις; - Θέλω πάντα.
Ἔχεις κέφι; - Ἔχω πάντα.
Ἴσως ἔρθω... - Ἔλ᾿ ἀμέσως, μωρό μου.
Δὲ θέλω. - Μὴν ἔρθεις.
Δὲν ἔχω κέφι. - Μὴν ἔρθεις.
Ἴσως ἔρθω. - Μὴν περάσεις, μωρό μου.

Συχνάζεις στὸ «Μικρὸ καφὲ» κι ἐγὼ στὴ «Μυροβόλο»,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Ἐγὼ ξυπνάω ἀπ᾿ τὶς ἑφτά, ἐσὺ τὸ μεσημέρι
κι ὅταν τινάζω τὰ χαλιά, στὸ βόλεϊ πάντα τρέχεις.

Στὴν πὰμπ πηγαίνεις στὶς ἐννιά, ἐγὼ ἕντεκα μὲ μία,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Μὰ ποὺ θὰ πάει ὁ καιρὸς κι οἱ βουλισμένοι χρόνοι,
θὲ νά ῾ρθει κάποιο σούρουπο, ξανὰ ν᾿ ἀνταμωθοῦμε.

Καβάλα, Ἰανουάριος 1981

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Αργύρης Μπακιρτζής
δίσκος: Χειμερινοί κολυμβητές (1981)
Tο πώς ηχογραφήθηκε το κομμάτι, από συνέντευξη του Αργύρη Μπακιρτζή:
"Το τραγούδι «Το πολλαπλό σου είδωλο» το είχαμε αφήσει τελευταίο, επειδή ήταν αρκετά δύσκολο για τη φωνή μου. Το παίξαμε μία φορά, δεν μου άρεσε και είπα στον Παπάζογλου να το ξαναγράψουμε. Εκείνος είχε ένα ραντεβού και βιαζόταν. Εξοργίστηκε και μου μίλησε σχετικά άπρεπα. Ενιωσα πολύ άσχημα. Ή έπρεπε να μαλώσω και να μη γίνει ο δίσκος ή να σκύψω το κεφάλι και να το αφήσω να περάσει. Δεν ήξερα τι να κάνω. Οπότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η κοπέλα για την οποία είχα γράψει το τραγούδι και με την οποία είχα χαθεί, σαν από μηχανής θεός, κατέβαινε τις σκάλες του στούντιο στο βάθος. Μόλις την είδα, ξεχάστηκα και γράφτηκε η πολύ ωραία, συγκρατημένα δραματική, εκτέλεση του δίσκου."