Σωκράτης Μάλαμας - Πριγκηπέσα

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
πώς να σου το πω
έλεγα περνούν τα χρόνια
θα συμμορφωθώ.

Μα είναι δώρο άδωρο
ν’ αλλάξεις χαρακτήρα
τζάμπα κρατάς λογαριασμό
τζάμπα σωστός με το στανιό.

Έξω φυσάει αέρας
κι όμως μέσα μου
μέσα σ’ αυτό το σπίτι
πριγκηπέσα μου,
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος
κι ο χαρακτήρας μας.

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
κι έφτασα ως εδώ
λάθη στραβά και πάθη
μ’ έβγαλαν σωστό.

Ξημερώματα στο δρόμο
ρίχνω πετονιά
πιάνω τον εαυτό μου
και χάνω το μυαλό μου.

Έξω φυσάει αέρας
κι όμως μέσα μου
μέσα σ’ αυτό το σπίτι
πριγκηπέσα μου,
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος
κι ο χαρακτήρας μας.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας
cd: Ο φύλακας κι ο βασιλιάς (2000)

Σωκράτης Μάλαμας - Νεράιδα

Εγώ πατώ στον ουρανό,
βαδίζω στον ωκεανό,
πάνω στο κύμα περπατώ
εσένα σαν κοιτώ.

Είσαι νεράιδα της αυγής,
η πιο όμορφη όλης της γης,
μ' ένα χαμόγελο μπορείς
τα θαύματα να πεις.

Εγώ φουντώνω στο χιονιά,
βγάζω φωτιές στην παγωνιά,
άνοιξη έχει η καρδιά
εσένα σαν κοιτά.

Είσαι νεράιδα της αυγής,
η πιο όμορφη όλης της γης,
μ' ένα χαμόγελο μπορείς
τα θαύματα να πεις.

.-.-.-.

στίχοι: Πηγή Καφετζοπούλου
μουσική, ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας
cd: Ένα (2002)

Μανώλης Αγγελόπουλος - Μια μολυβιά

Μια μολυβιά μέσα στης μοίρας το τετράδιο,
είν' η ζωή, είν' η ζωή του καθενός,
μια γομολάστιχα ο θάνατος και αύριο,
σε μια στιγμή, τα πάντα γίνονται καπνός.

Μια μολυβιά που σβήνει
και δεν αφήνει,
ούτ' ένα ίχνος πουθενά,
ένα μικρό σημάδι,
που μες στον Άδη,
χάνεται και δεν γυρνά.
Είν' η ζωή μια μολυβιά.

Μια μολυβιά κακογραμμένη που ξεθώριασε
και η πικρή και η πικρή μου η ζωή,
σαν δυνατός βοριάς η μοίρα μου τα σώριασε,
φύλλα ξερά, όλα τα όνειρα στη γη.


Μια μολυβιά που σβήνει
και δεν αφήνει,
ούτ' ένα ίχνος πουθενά,
ένα μικρό σημάδι,
που μες στον Άδη,
χάνεται και δεν γυρνά.
Είν' η ζωή μια μολυβιά.


.-.-.-.

στίχοι: Ανδρέας Σπυρόπουλος
μουσική: Λευτέρης Ζέρβας
ερμηνεία: Μανώλης Αγγελόπουλος
δίσκος: Έλληνας είμαι (1988)
α' κυκλοφορία σε 45άρι, δεκαετία 70
δίσκος: Τα καλύτερα (1980)

Εδώ με τον Μανώλη Λιδάκη από το cd "Σαν παλιό κρασί"

Εδώ με τη Γιώτα Νέγκα ζωντανά στην εκπομπή της ΝΕΤ, "Στην υγειά μας" (25/12/2010)

και από τον Σωκράτη Μάλαμα ζωντανά στον Δοχό Καρυτσάς στις 25/6/2011

Μελίνα Κανά - Λένε

Λένε πως αν κανείς γεννιέται,
κλαίει γιατί πονά,
κλαίει γιατί στη ζωή τυραννιέται,
όποιος ξαναγυρνά.

Mα εγώ γεννιέμαι και πεθαίνω μαζί,
γιατί είσαι η ίδια η μοίρα μου εσύ.

Λένε πως αν κανείς πεθαίνει,
κρυφά χαμογελά,
κάτι θα βλέπει, κάτι συμβαίνει
και κάποιους χαιρετά.

Mα εγώ γεννιέμαι και πεθαίνω μαζί.
γιατί είσαι η ίδια η μοίρα μου εσύ.

.-.-.-.

στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
ερμηνεία: Μελίνα Κανά
δίσκος: Της μέρας και της νύχτας (1992)

Σωκράτης Μάλαμας, Μελίνα Κανά - Χίλια πρόσωπα

-Aν έχεις δρόμο ανοιχτό και το μυαλό σου καθαρό,
έχω το νού μου στις σκιές, τις πόρτες μου κλειστές.
-Δεν αγαπάς, βολεύεσαι, στις ηδονές σου καίγεσαι,
κοιτάς καθρέφτες κι απορείς και λες πως δεν μπορείς.

-Πρόσωπα χίλια τί να πω, που ν' ακουμπήσω να σταθώ,
σας κουβαλώ καθημερινά σαν ψέμματα στιφά.
-Mην ακουμπάς τη λύπη σου, δεν έχει σπίτι η τύχη σου,
χιλιάδες αν σε κουβαλούν, χιλιάδες θα πονούν

-Mες στης Πανδώρας την ψυχή φοβήθηκα κι έχω κρυφτεί,
έκλεψα δώρα απ' τη σιωπή και να η ανταμοιβή.
-Δως μου το χέρι σου ψυχή, δεν έχει δρόμο η φυλακή,
μέσα σου κι έξω αντηχούν, τα βήματα όπου βρουν.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας, Μελίνα Κανά
δίσκος: Της μέρας και της νύχτας (1992)

Μελίνα Κανά - Μοιραία

Αφού λοιπόν τα πάντα είναι γραμμένα
από της μοίρας το στυλό και το μελάνι
ότι από 'μένα είναι και θα είναι διαλεγμένα
είναι αυταπάτη μες της πλάσης την πλεκτάνη

Άρα δε φταίω που σε χώρισα μωρό μου
κι άσε με μόνη μέσα στο διπλό καημό μου
να ψάχνω λυσσασμένα για να βρω μια λύση
που θα 'ναι πάλι ό,τι η μοίρα αποφασίσει

Άρα είμαι εγώ η γυναίκα η μοιραία
η πρώτη, η μετέπειτα κι όμως η τελευταία
που τη ζωή σου πως και πάντα κανονίζω
κι έτσι ανάμοιρα και τη δική μου την ορίζω.

Αφού λοιπόν τα πάντα είναι γραμμένα
θα κάνω ότι μου 'ρθει μέσα στο κεφάλι
θα κάνω πράγματα τρελά να ξαναβρώ εσένα
ακόμα και να μπούμε οι δυο σ' ένα μπουκάλι.

.-.-.-.

στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
ερμηνεία: Μελίνα Κανά
δίσκος: Της μέρας και της νύχτας (1992)

Μελίνα Κανά - Αλκοολικά στιχάκια

Kάτι αλκοολικά στιχάκια
πήραν σβάρνα τα σοκάκια
και περιπλανιούνται μόνα
στου Θεούλη το χειμώνα

Tο 'να τα ψιλά του βγάζει
και χαρμάνι αγοράζει
τ' άλλο μπαίνει στο μπαράκι
και μεθάει από μεράκι

Ξέχασε ο ύπνος μου ν' αποκοιμιέται
και τα νοίκια των σωμάτων ξεπουλιέται
στου καφέ τις μηχανές παρηγοριέται
και στη γύρα του με την αυγή απαντιέται

Tην αργία μου ξοδεύω
ρούχο μάλλινο γυρεύω
που 'ναι εδώ κοντά το κρύο
οργισμένο σα θηρίο

Kαι σκαρώνω τα βραδάκια
κάτι αλκοολικά στιχάκια
που τα παρατάω μόνα
στου Θεούλη το χειμώνα

Ξέχασε ο ύπνος μου ν' αποκοιμιέται
και τα νοίκια των σωμάτων ξεπουλιέται
στου καφέ τις μηχανές παρηγοριέται
και στη γύρα του με την αυγή απαντιέται

.-.-.-.

στίχοι: Γιάννης Τσατσόπουλος
μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
ερμηνεία: Μελίνα Κανά
δίσκος: Της μέρας και της νύχτας (1992)

Σωκράτης Μάλαμας - Τα πάγια

Τα βράδια είναι ατέλειωτοι αιώνες μαζεμένοι,
μέσα στον ύπνο το βαθύ πολυταξιδεμένοι,
άλλοι γυρνάνε με το νου και άλλοι στα εμπόδια,
άλλοι ψηλά αρμενίζουνε έχουν φτερά στα πόδια.

Κι εγώ που θέλησα πολλά, έμεινα με τα λίγα,
μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ' ατίθασα,
έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι,
ξέχασα τις αγάπες μου, που μου 'στησαν καρτέρι.

Να 'σαι μονάχος σου, θα πει να είσαι αντρειωμένος,
να μη σε πιάνει πανικός, ούτε κι ο ίδιος ο θεός,
αλλιώς, στα πάγια κολλάς, σέρνεσαι, βρίζεις και πονάς,
αγάπες σε κυκλώνουνε και στο μαντρί σε χώνουνε.

Κι εγώ που θέλησα πολλά, έμεινα με τα λίγα,
μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ' ατίθασα,
έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι,
ξέχασα τις αγάπες μου, που μου 'στησαν καρτέρι.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας
δίσκος: Κύκλος (1993)

Σωκράτης Μάλαμας - Στα είπα όλα

Πολλές φορές σου μίλησα με χρώματα στο στόμα
στο είπα, όσα έμαθα, τα έμαθα με το σώμα
Μισός ψυχή μισός κορμί κι η πείνα μου θηρίο
μισή ζωή σπατάλησα να ζήσουν και τα δύο

Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις
δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
Στα είπα όλα
Φίλα με τώρα

Με αγαπούσε το νερό, μα ο ουρανός με ζούσε
κι όταν μετρούσα τι μπορώ, η γη δεν με χωρούσε
Κυνήγησα τις ομορφιές, μα μ' έκλεψε η λύπη
οι αλήθειες μου: εσύ όταν κλαις και της καρδιάς μου οι χτύποι

Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις
δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
Στα είπα όλα
Φίλα με τώρα

.-.-.-.

στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας
cd: Η μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος (11/2003)

Σωκράτης Μάλαμας - Το γράμμα

Δε θέλω πια να σκέφτομαι τα ίδια και τα ίδια
σα να 'ταν όλα ψέμματα, στάχτες κι αποκαΐδια...
Θέλω ανοιχτά παράθυρα να με χτυπάει αέρας,
να΄χω το νου μου αδειανό,
να΄χω και πρίμο τον καιρό...

Δε θέλω πια να μου μιλάς για όσα έχεις ζήσει
δε χάθηκε κι ο κόσμος πια, το τζάμι αν ραγίσει...
Θέλω να 'ρθεις και να με βρεις, να κάτσεις να τα πούμε,
πως νιώθουμε παράφορα
πως ζούμε έτσι αδιάφορα

Δε θέλω να πικραίνεσαι
τις Κυριακές τα βράδια
Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά
τα χρόνια μένουν άδεια

Θέλω να φύγεις να σωθείς, να πάψεις να γκρινιάζεις,
να ξεχαστείς στη διαδρομή, ποιος ήσουν και πώς μοιάζεις
Έτσι θα σ' αγαπώ πολύ και θα σε βλέπω λίγο,
σα μια γυναίκα μακρινή,
που αγάπησα πριν φύγω...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
δίσκος: Λαβύρινθος (1996)