Μιλτιάδης Πασχαλίδης - Βαριές κουβέντες

Κι αν δώσαμε μωρό μου αιώνιους όρκους
κι αν χρόνια επενδύσαμε στην σχέση,
μας φτάνουνε να ζήσουμε απ’ τους τόκους,
κανείς μας πια δε θα ξαναδουλέψει.

Κι αν σου `πα πως θα πέθαινα για σένα
κι αν κάποτε για μένα ήσουν κάτι
κι αν είχαμε τα πάντα μοιρασμένα,
άσ’ το αγάπη μου να πάει, νερό κι αλάτι.

Κι αν ανταλλάξαμε βαριές κουβέντες
και είπαμε "Θα σ’ αγαπώ για πάντα",
πες ότι φτιάχναμε τρελές πατέντες,
πες ότι φταίει που περνάω τα σαράντα.

Και αν αγαπηθήκαμε με πάθος
και στο κορμί μου άναβες φωτιές
κι αν ήσουν η ζωή μου κατά βάθος,
μη μένεις μόνο στις κακές μας τις στιγμές.

.-.-.-.

στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική, ερμηνεία: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
cd: Ξένοι σ' έναν τόπο που αλλάζει (2012)

.-.-.-.

Ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης ερμηνεύει το νέο του τραγούδι στο Μύλο της Θεσσαλονίκης στις 9/10/2010

Με τη Μιρέλα Πάχου...

.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Κράτα λίγο ακόμα

Ένα ελάφι έσκυψε σε δροσερή πηγή
κι ένα κορίτσι ξάπλωνε σε κρύα πεζοδρόμια,
το ελάφι το σκοτώσανε δυο ξένοι κυνηγοί
και στο κορίτσι χίμηξαν αγέλες από χρόνια...

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

Μία γοργόνα πέταγε στα κύματα γυμνή
κι ένα κορίτσι πήγαινε ελιές σ'ένα μαντίλι,
την πρώτη την καρφώσανε σε πλώρη με σπαθί
και οικοδόμοι χτίσανε την κόρη σε γεφύρι.

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

Μία νεράιδα έπλενε ρούχα σε φυλακή
κι ένα κορίτσι ήτανε λίμνη σε αρχαίους χάρτες,
η πρώτη έβγαλε φτερά και γύρισε τη γη
και το κορίτσι έγινε Θεά σε μετανάστες.

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

.-.-.-.

στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
cd: Θάλασσα στη σκάλα (1999)

β' ερμηνεία: Γιάννης Κούτρας
cd: Χωρίς βαλίτσα και παλτό (2006)
Εδώ από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ 14/4/07

- Ο Γιάννης Κούτρας έγραφε για την επιστροφή του:
«Και ξαφνικά σκοτείνιασε πολύ. Σκοτάδι πίσσα. Έχασα τα πάντα γύρω μου. Μου τελείωσαν κάτι τελευταίες «φιάλες» οξυγόνου για να βγω στην επιφάνεια... Έφευγε κι η κυρά-Βαγγελιώ πονεμένη, το τελευταίο μου στήριγμα. Από πού να πιαστώ. Πήρα την τελευταία της ανάσα και ανέβηκα ως την επιφάνεια. Αντάμωσα τον Θάνο και δεν με αναγνώρισε, λέω: παραμορφώθηκα κι απέξω μου; Ο Θάνος ο τσαμπουκάς, που δεν ξεχνάει τίποτα. «Γιατί έφυγες και τα κατέστρεψες όλα;» Του απαντώ: "Δεν τα κατέστρεψα. Τα συνέτριψα. Όλα όμως. Τη φιλία μας, την καριέρα μου, τη ζωή μου, την οικογένεια μου, την υγεία μου, τους φίλους μου. Εγώ ο Αττίλας..." Με κατάλαβε και μου πρότεινε έξι συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής. Λέω δεν γίνεται ο Θεός να μου χαρίζει μια φορά τη ζωή και ο Μικρούτσικος δύο, μυστήρια πράγματα... Θυμήθηκα το μυστικό, ιερό μας ραντεβού Λ. Αλεξάνδρας 66, 1978 περίπου, αυτός εγώ κι ο Καββαδίας. Κόψαμε με ξυράφι τις φλέβες μας στον καρπό και τις ενώσαμε κι από τότε κυλάει το αίμα του ενός μέσα στον άλλον. Έφυγε ο καπετάν Νίκος, μείναμε εμείς να οργώνουμε τον κόσμο μεταφέροντας τις απαράμιλλες εικόνες του. Το Μέγαρο έγινε και μετά από αυτό καμιά εκατοστή συναυλίες ακόμη σε Αθήνα και επαρχία. Η χάρτινη ζωή μου οργανώθηκε. Τώρα συναντιόμαστε δισκογραφικά με τον Θάνο και πάλι, και μπορώ να ελπίζω ξανά. Από τον Μάρτιο του 2005 ταξιδεύω και δεν έχω πιάσει λιμάνι ούτε σκοπεύω, χάρη στον Μικρούτσικο. Πετάω τα λέπια από πάνω μου και προσπαθώ να ξαναχτίσω ό,τι διέλυσα. Αλλωστε στο έταξα, τούτο το ταξίδι δεν το χάνω με τίποτα. Σου χρωστάω πολλά και άλλα τόσα που δεν ξέρεις.»

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Έφηβα γεράκια

Κρυφτήκανε στη μουσική
να βρούνε τη γενιά τους,
τα ρούχα κόμποι ερωτικοί
στα άλυτα κορμιά τους.
Απ' τα σχολεία βγήκανε
και μπήκαν στα μπαράκια,
στους τοίχους χτυπηθήκανε
τα έφηβα γεράκια.

Απόψε ανοίξανε
με το Θεό παρτίδες,
τα χέρια τους απλώσανε
σα δίκοπες λεπίδες
και στου ζεϊμπέκικου
τον ανοικτό σταυρό τους,
απόψε παίρνουνε
κεφάλια στο χορό τους.

Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.

Στον πρώτο τους τον έρωτα
πήραν φωτιά. καήκαν,
έναν Αχέροντα
κολύμπησαν και βγήκαν.
Στο πρώτο αίμα τους
τη μάνα τους τρελάναν,
στην πρώτη αγάπη τους
σαν ήρωες πεθάναν.

Πονέσανε τα μάτια τους
όνειρα να θυμούνται,
φωτιά στα τσιγαράκια τους
γιατί τώρα φοβούνται.
Ποιου τραγουδιού η μοναξιά
μπορεί να σε γλιτώσει;
Ποιου κοριτσιού η σκοτεινιά
πάλι θα σε σκοτώσει;

Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.

Στον πρώτο τους τον έρωτα
πήραν φωτιά. καήκαν,
έναν Αχέροντα
κολύμπησαν και βγήκαν.
Στο πρώτο αίμα τους
τη μάνα τους τρελάναν,
στην πρώτη αγάπη τους
σαν ήρωες πεθάναν.

Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά!

.-.-.-.

στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
cd: Θάλασσα στη σκάλα (1999)

Σωκράτης Μάλαμας - Στα είπα όλα

Πολλές φορές σου μίλησα με χρώματα στο στόμα
στο είπα, όσα έμαθα, τα έμαθα με το σώμα
Μισός ψυχή μισός κορμί κι η πείνα μου θηρίο
μισή ζωή σπατάλησα να ζήσουν και τα δύο

Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις
δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
Στα είπα όλα
Φίλα με τώρα

Με αγαπούσε το νερό, μα ο ουρανός με ζούσε
κι όταν μετρούσα τι μπορώ, η γη δεν με χωρούσε
Κυνήγησα τις ομορφιές, μα μ' έκλεψε η λύπη
οι αλήθειες μου: εσύ όταν κλαις και της καρδιάς μου οι χτύποι

Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις
δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
Στα είπα όλα
Φίλα με τώρα

.-.-.-.

στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας
cd: Η μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος (11/2003)