Χαΐνηδες - Η μικρή Ελπίδα

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ...

Η μικρή Ελπίδα πού 'ρθε από τα ξένα,
γέλασε και μού 'πε σ' αγαπώ,
μα δε βρήκα λόγια, λόγια ταιριασμένα,
ένα τραγουδάκι να της πω...

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ...

Η μικρή Ελπίδα έφυγε στα ξένα,
κίνησε να πάει για το βοριά...
Αχ μωρέ Ελπίδα, ανείμενε κι εμένα,
να σου πω μαζί με ένα γεια...

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ...

Άνυδρο το χώμα μέσα στην καρδιά μου
κι η Ελπίδα βρόχινο νερό,
τραγουδώ και κλαίω μες στη μοναξιά μου,
γιά να ξεγελάσω τον καιρό...

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ...

Σαν ξαναγυρίσεις, πετροχελιδόνι,
άδικα μην ψάξεις να με δεις...
Ίσως νά 'χω λιώσει, σαν το πρώτο χιόνι,
μα σ' ένα τραγούδι θα με βρεις...

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
ερμηνεία: Δημήτρης Αποστολάκης, η μικρή Αλεξάνδρα Παπαδάκη, Χαϊνηδες
δίσκος: Με κόντρα τον καιρό (1994)
Μέλη του συγκροτήματος ήταν τότε οι Δημήτρης Αποστολάκης (λύρα, βιολόλυρα - φωνή, δημιουργός των περισσοτέρων τραγουδιών), Μιχάλης Σταυρακάκης (μαντολίνο, μαντόλα, μπουζούκι, λαούτο), Κάλλια Σπυριδάκη (φλογέρα - φωνή). Γιώργος Σταυράκης (ούτι), Δημήτρης Ζαχαριουδάκης (κιθάρα - φωνή), Γιώργος Λαοδίκης (τουμπελέκι, μπεντίρ, νταούλι, ζίλια).

Χαΐνηδες - Το καπηλειό

Ήτανε όμορφο θαρρώ,
εκείνο τον παλιό καιρό το καπηλειό μου...
Γιαλός, καημός και τσικουδιά
βαρμένα μέσα στην καρδιά με τ' όνειρό μου.

Και κάθε μέρα από βραδύς,
ντουγιουρντισμένος ο Βαρδής με το λαούτο,
με το κρασί του στον οντά,
στον αμανέ του να κεντά τον κόσμο τούτο.

Κι ο Σταύρος πέρα στη γωνιά,
που για δυό χείλια βυσσινιά τα σιγοπίνει,
παίρνει νερό σαν τραγουδεί
'που το λαούτο του Βαρδή τον πόνο σβήνει.

Κι ο Μύρος πιάνει το χορό
το χώμα μόνο έχει οχτρό, χρυσά παλάτια,
σε κάποια θάλασσα πλατιά
θυμάται κόκκινα φωτιά τα δυο του μάτια.

Θυμούμαι κάθε χαραυγή,
πού 'λεγα ο ήλιος να μη βγει στην αγκαλιά σου...
Όνειρο βάρκα με πανιά,
να σεργιανίζω το ντουνιά με τα φιλιά σου.

Αργό το ζάλο μου, βαρύ,
ήτανε ψεύτικος μπορεί, ο έρωτάς σου...
Ρωτώ διαβάτες στα στενά
αν είδαν μάτια καστανά σαν τα δικά σου.

Πως να δικάσω μια ζωή
κι ένα αστέρι το πρωί που τρεμοσβήνει
στο ερειπωμένο καπηλειό
ένα μου όνειρο παλιό έχει 'πομείνει.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
ερμηνεία: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
δίσκος: Χαΐνηδες (1991)
Μέλη του συγκροτήματος ήταν τότε οι Δημήτρης Αποστολάκης (λύρα - φωνή, δημιουργός των περισσοτέρων τραγουδιών), Μίλτος Πασχαλίδης (κιθάρα - φωνή), Κάλλια Σπυριδάκη (φλογέρα - φωνή). Δημήτρης Ζαχαριουδάκης (κιθάρα - φωνή), Γιώργος Λαοδίκης (τουμπελέκι).

Χαΐνηδες - Τση γιαγιάς τα παραμύθια

"Μια φορά γιε μου κι έναν καιρό
βασιλιάς καλός όριζε τόπο μακρινό..."

Θυμούμαι ως τώρα τη γιαγιά
έτοιας λογής ν' αρχίζει
και σε καιρούς αλλοτινούς
ο νους τση ν' αρμενίζει...

Να μου μιλεί σιργουλευτά
για κείνα και για τ' άλλα
για μαγικά, για έρωτες,
για φονικά μεγάλα.

Για βασιλιάδες νιους καλούς
που κάστρα επατούσαν
τσι μάισσες και τα θεριά
σκότωναν κι ενικούσαν.

Κι όντεν ο ύπνος ο γλυκύς
δόξευγε το μυαλό μου
στον κόσμο των παραμυθιών
γύριζ' ο λογισμός μου.

Έσβησ' ο χρόνος ο κακός
μαζί με τη χαρά μου
τσι ιστορίες τση γιαγιάς
από τα όνειρά μου.

Κι έρχουντ' απ' τον παλιό καιρό,
-Θε μου νάταν αλήθεια!-,
ώρες αεροφύσημα
κείνα τα παραμύθια.

Μην κλαις μικρή μου και πληγές
ανοίγεις μου στα στήθη
εμείς οι δυο θα κάνουμε
τον κόσμο παραμύθι.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
ερμηνεία: Χαΐνηδες
δίσκος: Χαΐνηδες (1991)
Μέλη του συγκροτήματος ήταν τότε οι Δημήτρης Αποστολάκης (λύρα - φωνή, δημιουργός των περισσοτέρων τραγουδιών), Μίλτος Πασχαλίδης (κιθάρα - φωνή), Κάλλια Σπυριδάκη (φλογέρα - φωνή). Δημήτρης Ζαχαριουδάκης (κιθάρα - φωνή), Γιώργος Λαοδίκης (τουμπελέκι).