Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές,
ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές.
Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει,
να του πει να 'ρθει κοντά μου, μην αργεί!
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ' το σεβντά μου όλη η γη...
Φαράγγια υγρά κι εσείς των δράκων σπηλιές,
αετών φτερά κι ανέμων μαύρες φωλιές.
Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει,
να του πει να 'ρθει κοντά μου, μην αργεί!
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή,
πριν ραγίσει απ' το σεβντά μου όλη η γη....
Αηδόνι εσύ, πλανεύτρα στάχτη που καις,
με ποιο κρασί μεθάει τα μάτια του, πες!
Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει,
να του πει να 'ρθει κοντά μου, μην αργεί!
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή,
πριν ραγίσει απ' το σεβντά μου όλη η γη.
.-.-.-.
στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
μουσική: Ara Dinkjian
ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη
δίσκος: Τα κορμιά και τα μαχαίρια (1994)
