Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νατάσσα Μποφίλιου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νατάσσα Μποφίλιου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 7 Αυγούστου 2013

Νατάσσα Μποφίλιου - Στο 'πα και στο ξαναλέω



Στο 'πα και στο ξαναλέω
στο γιαλό μην κατεβείς
κι ο γιαλός κάνει φουρτούνα
και σε πάρει και χαθείς.

Κι αν με πάρει που με πάει
κάτω στα βαθιά νερά
κάνω το κορμί μου βάρκα
τα χεράκια μου κουπιά
το μαντήλι μου πανάκι
μπαινοβγαίνω στη στεριά

Στο ΄πα και στο ξαναλέω
μη μου γράφεις γράμματα
γιατί γράμματα δεν ξέρω
και με πιάνουν κλάματα

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Παραδοσιακό
ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου
cd:
Η γενιά του 2010 - 3 φωνές 13 τραγούδια  (Ελεονώρα Ζουγανέλη - Νατάσσα Μποφίλιου - Γιάννης Χαρούλης), Δίφωνο τ.141 5/2007

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Νατάσσα Μποφίλιου - Νταλίκα



Ζόρικος κρεμανταλάς ο καιρός που κουβαλάς,
η ζωή σου μια νταλίκα με μπαγάζια και με ΙΚΑ.
Τώρα απόχτησες καβούκι και αμάξι σπορ μοντέλο
τώρα σκάλωσες στο λούκι κι είσ' αλλιώτικο καπέλο.

Η ζωή σου ντούμπλε-φας, μέσα κι έξω τη φοράς,
η καρδούλα σου γκαζιέρα δίχως γκάζι και αγέρα.
Μες στο κόλπο είσαι χωμένος και γλυτώνεις παρά τρίχα,
τώρα είσαι βολεμένος και σου κόψανε το βήχα.

Κι αν θυμάσαι τα παλιά, ψέματα και μπλα-μπλα-μπλα,
η μαγκιά σου ναφθαλίνη, με κασμίρι και λουστρίνι.
Τώρα κάνεις μαύρη πλάκα κι όλο τρως απ' την κουτάλα,
τώρα μάγκωσε η φάκα και σε κλείσανε στη γυάλα.

.-.-.

στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
μουσική: Δήμος Μούτσης
ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου
α' ερμηνεία: Σωτηρία Μπέλλου
στο δίσκο: "Φράγμα" (1981)
το βίντεο, από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου, - Ανθρώπων έργα



Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό,
λες και πέφτουμε σε τοίχους μ' εκατό,
έτσι ανάποδα λυγά το βράδυ αυτό
του νου τη βέργα.
Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει
πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί,
πώς κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί
γι' ανθρώπων έργα.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές,
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα,
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές,
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί,
λες και βγήκε τ' ασανσέρ σ' ένα κελί,
που ένας το 'βλέπε το φως γι' ανατολή
κι άλλος για δύση.
Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν,
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν,
ένα ατέλειωτο Ιησούν ή Βαραβάν
του ανθρώπου η φύση.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές,
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα,
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές,
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

.-.-.

στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
ερμηνεία: Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου
βιόλα: Στάμος Σέμσης
α' ερμηνεία: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
στο δίσκο: "Ανθρώπων έργα" (1993)
το βίντεο, από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου, - Μόνο μια φορά



Μόνο μια φορά, κρίμα στη χαρά,
κάπου κοιταχτήκαμε,
μετά ερωτευτήκαμε
κι ύστερα βρεθήκαμε,
άλλη μια φορά.

Πρώτη μου φορά, σε θολά νερά,
έμαθα κολύμπι,
και πώς λεν το "γιαχαμπίμπι",
πρώτη μου φορά.

Μόνο μια φορά,
έκλαψα για σένα πικρά
κι ύστερα κανόνισα
και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά.

Μόνο μια φορά, κρίμα στη χαρά...
Θα 'ρθουνε κι οι φίλοι μου
να μάθουν το ρεζίλι μου,
μάτωσα τα χείλη μου,
άλλη μια φορά.

Μόνο μια φορά, φτάνει, σοβαρά,
η καρδιά του ανθρώπου,
να βρεθεί στο επί τόπου,
λιώμα, φανερά.

Μόνο μια φορά,
έκλαψα για σένα πικρά
κι ύστερα κανόνισα
και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
ερμηνεία: Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου
βιόλα: Στάμος Σέμσης
α' ερμηνεία: Κώστας Μακεδόνας
στο δίσκο: "Μόνο μια φορά" (1991)
το βίντεο, από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Νατάσσα Μποφίλιου - Mεγάλες αγάπες



Να μπορούσα ν' αλλάξω του κόσμου,
τις μεγάλες καινούριες αγάπες,
που περνάνε...
Να μπορούσα με μια και καλή,
να τις κάνω πολύ πιο πολύ,
να κρατάνε...

Να μπορούσα ν' αλλάξω κι εκείνο,
που με πιάνει μια λύσσα να δίνω,
σ' όποιον τύχει...
Να μπορούσα να μη μετανιώνω,
στην καρδιά όταν πρέπει να υψώνω,
νέα τείχη...

Κι αν αγαπώ, θέλω ν' ακούω, πως μ' αγαπάνε!
Κι αν αφεθώ, να 'χουνε κάπου να με πάνε!
Και θ' αφεθώ, αρκεί να δω, πως κάπου πάω...
Αρκεί αυτό, αυτό σημαίνει, αγαπάω...

Να μπορούσα ν' αλλάξω του κόσμου,
τα "θα είμαι κοντά σου για πάντα",
που ξεχνιούνται...
Να μπορούσανε με μια και καλή,
όσοι φεύγουν αυτά που έχουν πει,
να θυμούνται...

Κι αν αγαπώ, θέλω ν' ακούω πως μ' αγαπάνε!
Κι αν αφεθώ, να 'χουνε κάπου να με πάνε!
Και θ' αφεθώ, αρκεί να δω, πως κάπου πάω...
Αρκεί αυτό, αυτό σημαίνει, αγαπάω...

.-.-.-.

στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου
cd: "Εισιτήρια διπλά" (2010)
το βίντεο από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Νατάσσα Μποφίλιου - Μέχρι το τέλος



Μέχρι το τέλος η ψυχή
κι όμως πηγαίνει και πιο 'κει
Καλά που βρέθηκες κι εσύ
να μου την ταξιδέψεις.

Και μη σε νοιάζουν τα λεφτά,
αν μ' αρνηθείς ως τις εφτά,
θα περισσέψουν αρκετά,
τριάντα θα ξοδέψεις...

Όχι, που τρέμω το σταυρό,
αλλά, που δεν μπορώ να βρω,
χρυσά καρφιά, που να αξίζουν τη θυσία.
Δε φεύγω για παλικαριά,
αλλά, που μου 'πεσε βαριά,
μες τον παράδεισο η τόση προδοσία.

Δε σού ζητάω να πληρωθώ,
μονάχα όταν σταυρωθώ,
άσε με ν' αναμετρηθώ,
μ' αυτά που σέ πονάνε.

Κι άμα γυρίσω νικητής,
θα 'χεις καρδιά να κοιμηθείς.
Αυτούς που φεύγουνε νωρίς,
ποτέ δεν τούς ξεχνάμε.

Όχι, που τρέμω το σταυρό,
αλλά, που δεν μπορώ να βρω
χρυσά καρφιά, που να αξίζουν τη θυσία
Δε φεύγω για παλικαριά
αλλά, που μου 'πεσε βαριά
μες τον παράδεισο η τόση προδοσία.

Μέχρι το τέλος η ψυχή
κι όμως πηγαίνει και πιο 'κει...

.-.-.-.

στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου
cd: "Μέχρι το τέλος" (2008)
το βίντεο από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Νατάσσα Μποφίλιου - Εν λευκώ



Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο;
Βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ' το μετά γνωρίζω
Αν είχα θάρρος για να πω το "έλα"
τώρα δε θα 'χα τη φωτιά στο αίμα.
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρη η τρέλα,
αν είχε σώμα θα 'ταν πάλι ψέμα.

Κοίτα τα χέρια πως γυρνούν στον τοίχο
σαν να χορεύουνε με τη σιωπή μου.
Κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο,
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου,
μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σ' όποιον μ' εξηγήσει.
Να 'χει το μέλλον μου να επιλέξει,
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει...

Τίποτα σημαντικό.
Ζω μονάχα εν λευκώ...

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λεν οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει
Αν είχε το θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα 'τανε φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρο ο φόβος
Αν είχε σώμα θα 'ταν σαν κι εμένα.

Αν σ' αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ' αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν' ανέβεις.
Και σε λυπούνται που δεν το 'χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος.

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα!
Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο!
Kι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ' αυτό τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σαν να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να 'ναι σαν κι εμένα...

Τίποτα σημαντικό...
Ζω μονάχα εν λευκώ...
Τίποτα σημαντικό...
Ζω μονάχα εν λευκώ...
Τίποτα σημαντικό...
Ζω μονάχα εν λευκώ...

.-.-.-.

στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου
cd: "Εν λευκώ" (2007), "Μέχρι το τέλος" (2008)
και "Έχω ένα σχέδιο" (2011)
το βίντεο από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Νατάσσα Μποφίλιου - Σ' έχω βρει και σε χάνω



Σ΄έχω βρει και σε χάνω,
δανεική παρουσία,
έχω τόσα να κάνω
και δεν έχουν ουσία.

Όπου είσαι, πηγαίνω,
δίχως λόγο να πάω,
με τους φίλους σου βγαίνω,
επαφή να κρατάω.

Κάποιες μέρες, ακούω
στη σιωπή τη φωνή σου,
πάνε μέρες που λείπεις,
κι είμαι ακόμα μαζί σου.

Σε ρωτάω "τι έχεις",
και σου λέω "καλημέρα",
"σ΄αγαπάω", "μην τρέχεις"
Είσ΄ακόμα εδώ πέρα...

Προσπαθώ να ξεχάσω,
όμως κάτι συμβαίνει,
ό,τι όμορφο πιάσω,
να το δεις περιμένει...

Σ΄έχω βρει... Και σε χάνω...
Σ΄έχω βρει... Και σε χάνω...

Σ΄έχω βρει και σε χάνω,
σταθερή μου αξία,
η ζωή μου σε τάξη
κι η καρδιά σ΄αταξία.

Έχεις γίνει συνήθεια
και το μόνιμο θέμα,
σου δανείζω αλήθεια,
να πληρώνεις το ψέμα.

Κάποιες νύχτες στους δρόμους
σε τρακάρω τυχαία,
είν΄αμάξια οι μόνοι
και οι σχέσεις τροχαία...

Στα παλιά μας τα στέκια,
όπως πάντα συχνάζω,
είχα πει πως θ΄αλλάξω
κι όσο αλλάζω σου μοιάζω

Σ΄έχω βρει... Και σε χάνω
Σ΄έχω βρει... Και σε χάνω...
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...

.-.-.-.

στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου
cd: "Μέχρι το τέλος" (2008)
και "Έχω ένα σχέδιο" (2011)
το βίντεο από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Νατάσσα Μποφίλιου - Εγώ μεγάλωνα για σένα



Εγώ μεγάλωνα για σένα
και μάλωνα για σένα στους δρόμους
με τα υπόλοιπα παιδιά
Τα βράδια ίδρωνα για σένα
και στον ύπνο μου για σένα
τολμηρά είχα κρυμμένα μυστικά

Μετά ωρίμαζα για σένα
και σκάρωνα θλιμμένα στιχάκια
που δεν τα διάβαζε κανείς
Ετοιμαζόμουνα για σένα
και δεν άκουγα κανένα
που μου 'λεγε πως ίσως δεν φανείς

Και περάσαν οι ζωές μας,
δεν βρεθήκαμε ποτέ μας
και τη θέση σου την παίρνουνε σκιές
Μ' αγαπάνε με φροντίζουν,
κάπου-κάπου σε θυμίζουν
κι εσύ έρχεσαι και φεύγεις όταν θες

Κι έτσι ζω μόνο για σένα,
ετοιμάζομαι για σένα,
ερωτεύομαι για σένα,
περιμένοντας εσένα...

Για σένα ήμουν και γινόμουν,
το καλό και το κακό μου
και δεν είχα μόνο έναν εαυτό
Για σένα άλλαζα σαν φύλλα,
τη χαρά και τη μαυρίλα
και το σπίτι μου είχα πάντα ανοιχτό

Για σένα κράταγα πιστόλι
κι από φόβο μ' είχαν όλοι
και δεν άντεχε στο πλάι μου ψυχή
Φανταζόμουνα εσένα
σε νοήματα κρυμμένα
και ήταν όλα μια καινούρια σου εκδοχή

Και περάσαν οι ζωές μας,
δεν βρεθήκαμε ποτέ μας
και τη θέση σου την παίρνουνε σκιές
Μ' αγαπάνε με φροντίζουν,
κάπου-κάπου σε θυμίζουν
κι εσύ έρχεσαι και φεύγεις όταν θες

Κι έτσι ζω μόνο για σένα,
ετοιμάζομαι για σένα,
ερωτεύομαι για σένα,
περιμένοντας εσένα...

.-.-.-.

στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου
cd: Μέρες του φωτός (2012) (ακυκλοφόρητο)
το βίντεο από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012


Gazoo 5/2/2012


15/1/2012


Και περάσαν οι ζωές μας
δεν βρεθήκαμε ποτέ μας
και τη θέση σου την παίρνουνε σκιές
Μ' αγαπάνε με φροντίζουν
κάπου κάπου σε θυμίζουν
κι εσύ ζεις μονάχα πια μέσα απ' αυτές