Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σταμάτης Κραουνάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σταμάτης Κραουνάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 16 Απριλίου 2016

Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Από έρωτα


Οι φίλοι μου δεν σ’ αγαπούν, με πιάσανε να κλαίω, 
δεν θέλουν να σε ξαναδώ, ντρέπομαι που το λέω.
Ντρέπομαι, ντρέπομαι, που δεν σ’ αγαπούν.  

Οσοι μας είδανε μαζί τον έρωτα φοβούνται.  
δεν ξέρω αν μας ζηλεύουνε, ή απλώς αν με λυπούνται.
Δεν ξέρουν τί 'ναι το μαζί, γι’ αυτό δεν αγαπούν.  

Οι φίλοι μου δεν σ’ αγαπούν, ντρέπομαι που το λέω.
ένα πρωί με γέλασες και κάθε βράδυ κλαίω.
Ντρέπομαι, ντρέπομαι, που δεν σ’ αγαπούν.  

Οσοι μας είδανε μαζί τον έρωτα φοβούνται.  
δεν ξέρω αν μας ζηλεύουνε, ή απλώς αν με λυπούνται.
Δεν ξέρουν τί 'ναι το μαζί, γι’ αυτό δεν αγαπούν.  

Δεν ξέρω αν μας ζηλεύουνε, ή απλώς αν με λυπούνται
Δεν ξέρουν τί 'ναι το μαζί, γι’ αυτό δεν αγαπούν...
... δεν σ' αγαπούν.

.-.-.-.

στίχοι: Θοδωρής Αθερίδης
μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
ερμηνεία: Ελεωνόρα Ζουγανέλη
από την ταινία "Από έρωτα" 2014,
σε σενάριο, σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη  

Τρίτη 28 Αυγούστου 2012

Χαρά Αγγελοπούλου & Σταμάτης Κραουνάκης - Κόκκινα Γυαλιά των Emigre



Πήρα κόκκινα γυαλιά
κι όλα γύρω σινεμά,
τα βλέπω...
Κι ούτε ξέρω πώς να ζω,
ούτε και πώς ν' αγαπώ,
τη ζωή μου επιβλέπω...

Πήρα κόκκινο στυλό
και τραβάω γιαλό-γιαλό
και γράφω
τραγουδάκια της φωτιάς,
της φωτιάς, της πυρκαγιάς,
τη ζωή μου αντιγράφω...

Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος,
πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος,
πώς μ' αρέσει το πρωί...
Κι είναι βάσανο ο φίλος,
είναι βάσανο ο φίλος,
που φωνάζει εκδρομή...

Πώς μ' αρέσει το φεγγάρι,
πώς μ' αρέσει το φεγγάρι,
όταν βγαίνει να με δει
και κρατάει το φανάρι
και κρατάει το φανάρι,
στης αγάπης την πληγή...

Σ΄αγαπώ...

Πήρα κόκκινη καρδιά
και πουκάμισα φαρδιά
φοράω...
Και ρωτάω να μου πουν,
όσοι ξέρουν ν' αγαπούν,
σε ποιον έρωτα χρωστάω...

Πήρα κόκκινα φτερά
και περνάω μια χαρά,
γελάω...
Πιάνω σώμα του χιονιού
και ουρά χελιδονιού,
στου Θεού τ' αυτί μιλάω...

Σ΄αγαπώ...

Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
όταν βγαίνει το πρωί
κι είναι βάσανο ο φίλος
κι είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή

Πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
όταν βγαίνει να μας δει
και κρατάει το φανάρι
και κρατάει το φανάρι
στης αγάπης την πληγή

Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
όταν βγαίνει το πρωί
κι είναι βάσανο ο φίλος
είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή...

Σ΄αγαπάω...

Σ΄αγαπάω...

Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
όταν βγαίνει το πρωί
κι είναι βάσανο ο φίλος
κι είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή

Πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
όταν βγαίνει να μας δει

Να μας δει μαζί...

και κρατάει το φανάρι
και κρατάει το φανάρι
στης αγάπης την πληγή

Σ΄αγαπάω...

Πώς μ' αρέσει...
πώς μ' αρέσει το πρωί...

Σ΄αγαπώ...

κι είναι βάσανο ο φίλος
κι είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή

Σ΄αγαπώ...

Πώς μ' αρέσει...
πώς μ' αρέσει το πρωί...
κι είναι βάσανο ο φίλος
κι είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή

Σ΄αγαπάω...

Πώς μ' αρέσει...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
διασκευή, εκτέλεση: Emigre (Γιάννης Χανιωτάκης), 
Θεσσαλονίκη, Οκτώβριος 2006. Τραγούδι τίτλων στο ομότιτλο σήριαλ του Alpha "Πήρα κόκκινα γυαλιά" (2007-2008)
ερμηνεία: Χαρά Αγγελοπούλου, Σταμάτης Κραουνάκης
 
cd: Πόσο σ' αγαπώ (2007)

α' ηχογράφηση
: Κώστας Μακεδόνας & Σταμάτης Κραουνάκης (Ντουέτο)
δίσκος:  Δεν έχω ιδέα (1989)




- Μια εικοσαετία σχεδόν αργότερα, ο Κραουνάκης βγάζει τα δικά του και βάζει τα "κόκκινα γυαλιά των Εμιγκρέ", γιατί, "έμαθα πια να λέω το σ' αγαπώ", όπως γράφει στο σημείωμα στο cd... Και το φωνάζει...

Κώστας Μακεδόνας & Σταμάτης Κραουνάκης - Πήρα κόκκινα γυαλιά



Πήρα κόκκινα γυαλιά
κι όλα γύρω σινεμά
τα βλέπω
κι ούτε ξέρω πώς να ζω
ούτε και πώς ν' αγαπώ
τη ζωή μου επιβλέπω

Πήρα κόκκινο στυλό
και τραβάω γιαλό-γιαλό
και γράφω
τραγουδάκια της φωτιάς
της φωτιάς, της πυρκαγιάς
τη ζωή μου αντιγράφω

Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
πώς μ' αρέσει το πρωί
κι είναι βάσανο ο φίλος
είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή

Πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
όταν βγαίνει να με δει
και κρατάει το φανάρι
και κρατάει το φανάρι
στης αγάπης την πληγή

Πήρα κόκκινη καρδιά
και πουκάμισα φαρδιά
φοράω
και ρωτάω να μου πουν
όσοι ξέρουν ν' αγαπούν
σε ποιον έρωτα χρωστάω

Πήρα κόκκινα φτερά
και περνάω μια χαρά,
γελάω
Πιάνω σώμα του χιονιού
και ουρά χελιδονιού
στου Θεού τ' αυτί μιλάω

Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος
όταν βγαίνει το πρωί
κι είναι βάσανο ο φίλος
κι είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή

Πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
πώς μ' αρέσει το φεγγάρι
όταν βγαίνει να μας δει
και κρατάει το φανάρι
και κρατάει το φανάρι
στης αγάπης την πληγή

Πήρα κόκκινα γυαλιά
κι όλα γύρω σινεμά
τα βλέπω
κι ούτε ξέρω πώς να ζω
ούτε και πώς ν' αγαπώ...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
ερμηνεία: Κώστας Μακεδόνας & Σταμάτης Κραουνάκης (Ντουέτο)

δίσκος:  Δεν έχω ιδέα (1989)

Παρασκευή 20 Ιουλίου 2012

Τάνια Τσανακλίδου - Το πάτωμα



Κοντά στα κύματα
θα χτίσω το παλάτι μου
Θα βάλω πόρτες
μ' αλυσίδες και παγώνια
Και μες στη θάλασσα
θα ρίξω το κρεβάτι μου
γιατί κι οι έρωτες
μου φάγανε τα χρόνια

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια...

Ξυπνώ μεσάνυχτα
κι ανοίγω το παράθυρο
κι αυτό που κάνω
ποιος σου το 'πε αδυναμία
που λογαριάζω
το μηδέν μου με το άπειρο
και βρίσκω ανάπηρο
τον κόσμο στα σημεία

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια...

.-.-.-.

στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
ερμηνεία: Τάνια Τσανακλίδου
δίσκος: Μαμά γερνάω (1988)

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου, - Ανθρώπων έργα



Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό,
λες και πέφτουμε σε τοίχους μ' εκατό,
έτσι ανάποδα λυγά το βράδυ αυτό
του νου τη βέργα.
Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει
πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί,
πώς κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί
γι' ανθρώπων έργα.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές,
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα,
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές,
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί,
λες και βγήκε τ' ασανσέρ σ' ένα κελί,
που ένας το 'βλέπε το φως γι' ανατολή
κι άλλος για δύση.
Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν,
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν,
ένα ατέλειωτο Ιησούν ή Βαραβάν
του ανθρώπου η φύση.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές,
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα,
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές,
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

.-.-.

στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
ερμηνεία: Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου
βιόλα: Στάμος Σέμσης
α' ερμηνεία: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
στο δίσκο: "Ανθρώπων έργα" (1993)
το βίντεο, από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012

Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου, - Μόνο μια φορά



Μόνο μια φορά, κρίμα στη χαρά,
κάπου κοιταχτήκαμε,
μετά ερωτευτήκαμε
κι ύστερα βρεθήκαμε,
άλλη μια φορά.

Πρώτη μου φορά, σε θολά νερά,
έμαθα κολύμπι,
και πώς λεν το "γιαχαμπίμπι",
πρώτη μου φορά.

Μόνο μια φορά,
έκλαψα για σένα πικρά
κι ύστερα κανόνισα
και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά.

Μόνο μια φορά, κρίμα στη χαρά...
Θα 'ρθουνε κι οι φίλοι μου
να μάθουν το ρεζίλι μου,
μάτωσα τα χείλη μου,
άλλη μια φορά.

Μόνο μια φορά, φτάνει, σοβαρά,
η καρδιά του ανθρώπου,
να βρεθεί στο επί τόπου,
λιώμα, φανερά.

Μόνο μια φορά,
έκλαψα για σένα πικρά
κι ύστερα κανόνισα
και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
ερμηνεία: Σταμάτης Κραουνάκης, Νατάσσα Μποφίλιου
βιόλα: Στάμος Σέμσης
α' ερμηνεία: Κώστας Μακεδόνας
στο δίσκο: "Μόνο μια φορά" (1991)
το βίντεο, από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ, 3/3/2012