Κατερίνα Πετράκου - Του Χρήστου

Περάσαμε καλά λοιπόν Χρηστάκη

στο έργο αυτό που ήρθαμε να δούμε
κι αν τέλειωσε πολύ προτού αρχίσει
μου φτάνει που γυρνώντας θα τα πούμε...

Τη δεύτερη στροφή την έχω αλλάξει
μα αν την συνηθίσεις θα σ' αρέσει
κι αν όλα τα σβησμένα έχω πετάξει
κρατάνε ακόμα επίμονα μια θέση...

Δεν έχουνε τα λόγια σημασία
τα γράφουμε στο τζάμι αν θολώσει
κι αν κάτι από όλα αυτά έχει αξία
είν' οι στιγμές που ίδια έχουμε νοιώσει

Η κάθε αγάπη ακούει τη μουσική της
της παίζει ένα ρυθμό για να ανασαίνει
κι αν τώρα ακριβώς δεν είν' δική της
δεν νοιάζεται γιατί καταλαβαίνει...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Κατερίνα Πετράκου
cd: Το κενό (1995)

Κατερίνα Πετράκου - Το κενό

Κι άλλο τσιγάρο κι άλλη κασέτα
τρία πακέτα κι ειν’ η ώρα τρεις και δέκα
έχω τα φώτα μου σβηστά
τη μουσική ψιθυριστά
μη μαθευτούν τα φοβερά μου μυστικά

Χωρίς αιτία σε περιμένω
σ’ ένα σημείο που δεν ξέρεις κι είναι ξένο
γιατί κι αν ήμουν στο γνωστό
το ίδιο θα ‘ταν πιθανό
να ‘ρθεις και να βγει το προαίσθημα σωστό

Μες το μυαλό μου κάνω παιχνίδι
βλέπω το αίσθημα να μου τελειώνει ήδη
κι άμα τελειώσει με καημό
σου λέω κάτι αληθινό
πως θα βρεθώ σε μεγαλύτερο κενό

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Κατερίνα Πετράκου
cd: Το κενό (1995)

Κατερίνα Πετράκου - Το σκαλί που κατεβαίνω

Πάντα ήμουν και θα μείνω ερασιτέχνης
τίποτα δεν επαγγέλλομαι
μα όπως μ’ άγγιξε ο έρωτας της τέχνης
έπαθα και ονειρεύομαι

Μια ζωή ξυπόλητη
σαν παιδί απόλυτη
σαν γυναίκα απόρθητη
σαν γριά αδιόρθωτη

φτύνει τη μανία μου
και την αγωνία μου
παίζει με τον πόνο μου
κι εξαντλεί το χρόνο μου

Της ματιάς σου το κενό πως με φοβίζει
μη σκεφθείς καθόλου κι άσε με
το σκαλί που τώρα κατεβαίνω τρίζει
κι άμα πέσω άντε πιάσε με

-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Κατερίνα Πετράκου
cd: Το κενό (1995)

Κατερίνα Πετράκου - Όποιος ταράξει τα νερά

Στον κόσμο αυτό που με συμβάσεις συγκρατείται
με δανεικά μα και χωρίς ντροπή κινείται
δεν έχει θέση για αισθήματα κι αλήθειες
ούτε για πράξεις που ενοχλούνε τις συνήθειες

Όποιος ταράξει τα νερά,
στο λέω και πάρ’ το σοβαρά,
είναι χαμένος
και από ξένους και δικούς διπλά διωγμένος

Δεν είναι μόνο οι πολλοί που τρων τους λίγους
είναι κι οι λίγοι που μισούνε τους πιο λίγους...
Κι έτσι σιγά σιγά φτάνουμε στη μονάδα
και μη ρωτάς, τα χάλια τα δικά της τά ‘δα!

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Κατερίνα Πετράκου
cd: Το κενό (1995)