Μελίνα Κανά - Έρημα χωριά

το βίντεο κλιπ αλλά με κακό ήχο


Έρημα κορμιά, του χρόνου παιχνιδάκια,
στον ύπνο σταυραετοί, στον ξύπνιο στρατιωτάκια.
Έρημα κορμιά, αποταμιευτήρες,
γι' αθάνατο νερό και γι' αφρισμένες μπύρες.

Έρημια κορμιά, καμμένες εκκλησίες,
καφτάνια της ψυχής, αρχαίες αμαρτίες.
Έρημα κορμιά, μελτέμια και θρακιάδες,
άλλοτε είστε ευλογιά κι άλλες φορές μπελάδες.

Έρημα κορμιά, του φεγγαριού κρατήρες,
αθώα στο σταυρό, Πιλάτοι στους νιπτήρες.
Έρημα κορμιά, χαρούμενα θλιμμένα,
κρυφές περαταριές για τ' άγνωστα τα ξένα.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Κανά
cd: Της αγάπης γερακάρης (1996)

Γιώργος Μιχαήλ - Στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Mάσκα δεν έχω να γυρνώ
στο καρναβάλι ετούτο,
μόνο μια απόχη να τρυγώ
της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο.

Bάρα καλή, βάρα γερή,
μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
κι άσε να νοιώσει η γαλαρία
του χαρτοπόλεμου τη βία.

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
τη λογική απαρνιέμαι,
μ' ένα σαράκι αρμένικο,
για δρόμους που δε θέλησα,
στις χαραυγές ξεχνιέμαι.

Bάστα το νου, βάστα το νου,
να μην γκρινιάξει του καιρού,
πού 'φτιαξε με τον πόνο κλίκα
και τσιγκουνεύεται στη γλύκα.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
ερμηνεία: Γιώργος Μιχαήλ
δισκος: Αγία νοσταλγία (1993)

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - San Michele

Δεν μ' αναγνωρίζετε γιατί έλειπα καιρό
τα δάκρυά μου δεν σας λένε κάτι.
Λοιπόν διηγηθείτε μου τι έγινε εδώ,
να βρω ξανά του νήματος την άκρη.

Πείτε μου εκείνες τις ιστορίες σας
που κάνουν τα καλάμια να λυγίζουν
στα όρια των χωραφιών κι -εν μέσω άπνοιας-
τα μέτωπα των αγροτών δροσίζουν

Πείτε μου εκείνες τις ιστορίες σας

Φωτογραφίες δείξτε μου, αυτών που Κυριακή
γεννήθηκαν κι εκείνων που 'χουν πέσει
από τη βάρκα λίγο πριν φτάσει στην ακτή
γιατί η ζωή τους πια δεν τους αρέσει

Τα τραγούδια πείτε μου, που λέτε την αυγή
σα σβήνουνε τα φώτα στην πλατεία
καθώς και τ' απογεύματα, μετά την προσευχή
και πριν να ξεκινήσει η αλητεία

Τα τραγούδια πείτε μου, που λέτε την αυγή

Αν συνεχίζουν, πείτε μου, κοιτώντας τη φωτιά,
οι άνθρωποι να κάθονται στις φτέρνες
και αν οι ομορφότερες γυναίκες στα κρυφά,
κάτω από τη γλώσσα εκτρέφουν σμέρνες.

Πείτε μου ακόμα αν έρχεται στην άκρη του χωριού
ο λύκος του θανάτου τους χειμώνες,
που σαν κουνούσε την ουρά, το γάλα έπηζε
στα τρομαγμένα στήθη απ' τις λεχώνες.

Πείτε μου ακόμα αν έρχεται στην άκρη του χωριού

Πείτε μου μη βρέθηκε κι η σκάφη που, παλιά,
λουζόμουνα με ήλιο και με χιόνι
ή τα μαλιά που φύλαξε απ' την πρώτη μου κουρά
η μάνα, που ακόμα ρούχα απλώνει

Το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν το χυτό,
συντρόφια μήπως βρέθηκε και κείνο,
να φτύσω μέσα με οργή, που οι νέες εποχές,
με κάνουνε να μοιάζω με κρετίνο...

Δεν μ' αναγνωρίζετε, γιατί έλειπα καιρό...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
cd: Ο ελάχιστος εαυτός (2011)


.-.-.-.

Είχα διαβάσει πως, στα μεταλλεία του Λαυρίου που έλιωναν οι δούλοι της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, υπήρχαν κάποια σημεία με μεγαλύτερη διάμετρο. Εκεί, πήγαιναν για να πάρουν μια ανάσα από τους αγωγούς ψύχους, τους ψυχαγωγούς, που διοχέτευαν λίγο δροσερό αέρα κι οξυγόνο απ' την επιφάνεια, στις πνιγμένες από τις αναθυμιάσεις στοές...

Το ξαναθυμήθηκα απόψε, ακούγοντας αυτό το υπέροχο τραγούδι -πραγματικός ψυχαγωγός για ανάσα στο ζόφο των ημερών.

Γιάννης Αγγελάκας - Όταν χαράζει

Όταν χαράζει, ο πρώτος στεναγμός
βγαίνει απ' τα πιο σφιγμένα χείλη.
Σαν πεταλούδα στην κάμαρη πετά
ψάχνοντας άνοιγμα να φύγει.

Αν είσαι μόνος, αν είσαι αδύναμος
η χαραυγή θα σε ξεκάνει.
Έχει το μύρο, έχει τη σιγαλιά,
κι έχει τον ήλιο τον αλάνη.

Καινούρια μέρα, καινούριος ποταμός
στις εκβολές του θα προσφέρει
όσα χαθήκαν, όσα ξεχάστηκαν
κι όσα γι' αυτά κανείς δεν ξέρει.

Πίσω απ' τους λόφους, πίσω απ' τα βλέφαρα
υπάρχει τόπος και για σένα.
Χωρίς Βαστίλη, χωρίς ανάθεμα,
χωρίς τα χείλη τα σφιγμένα.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
ερμηνεία: Γιάννης Αγγελάκας
cd: Βραχνός προφήτης (2000)