Δευτέρα 17 Αυγούστου 2015

Νένα Βενετσάνου - Τα νησιά


Κείνο που θυμάμαι απ' τα νησιά μας
είν' η αμμουδιά της Ζάκυνθος
της Κέρκυρας τα περιβόλια
της Ρόδου το μεγάλο κάστρο.

Κείνο που θυμάμαι απ' τα νησιά μας
είναι της Κρήτης τα ορεινά χωριά
τις ευωδιές της Χίου
της Κίμωλος τ' αστραφτερά νερά
της Σύρας την Απάνω Πόλη.

Κείνο που θυμάμαι απ' τα νησιά μας
είναι τα δυο φιδάκια που ερωτεύονταν
κάτω απ' τα μάρμαρα του ναού
ένα μεσημέρι καλοκαιρινό στη Δήλο.

Στη Γαύδο, στη Φολέγανδρο και στα μικρά νησιά
βαριά σιωπή μαρμάρωσε, φωλιάζουν νυχτερίδες
ένα μπουκέτο άλικο το αίμα ξαγρυπνά
λευκοί αυλοί τα κόκκαλα μετρούν τις εσπερίδες
μονόφθαλμη περίπολος τη θάλασσα τρυγά
γύρω και πίσω στις σκηνές ουρλιάζουν οι σειρήνες.

Τη Λέρο, τη Μακρόνησο, τα Κύθηρα, τη Τζιά
πες μου ποιες τάχα σφράγισαν μισό αιώνα μνήμες.

.-.-.-.

στίχοι: Στέλλα Χρυσουλάκη
μουσική, ερμηνεία: Νένα Βενετσάνου
cd: "Εικόνες", 1994

Κυριακή 9 Αυγούστου 2015

Cesaria Evora - Αusencia (Απουσία)


"Απουσία"*

Να είχα φτερά
να πετάξω πάνω από αυτή την απόσταση
να ήμουν γαζέλα
να την τρέξω χωρίς να κουραστώ

Θα ήμουν τώρα γερμένη στο στήθος σου
μέχρι να ξημερώσει
και ποτέ η απουσία
δεν θα ήταν πραγματικότητα για εμάς

Αλλά μόνο στις σκέψεις μου
ταξιδεύω χωρίς φόβο
και μόνο στα όνειρά μου
έχω την ελευθερία μου...

Στα όνειρά μου είμαι δυνατή
Έχω την φροντίδα σου
Έχω την αγάπη σου
και το χαμόγελό σου

Αχ ανυπόφορη η μοναξιά
κυρίαρχη σαν ήλιος στον ουρανό
που λάμπει αλλά και τυφλώνει
με την λάμψη του,
αν δεν έχεις τί να φωτίσεις
ούτε πού να πας...
Αχ μοναξιά, μοιραία...

Απουσία...
Απουσία...

* {"Ελεύθερη απόδοση" όπως την βγάζω από το νοηματικό τερατούργημα που προκύπτει από τον αυτόματο μεταφραστή της google. Αν κάποιος ξέρει Πορτογαλικά κι έχει όρεξη ας βοηθήσει στις διορθώσεις γιατί η απόδοση είναι... "συμπερασματική" :) )

Si asa um tivesse
pa voa na esse distancia
si um gazela um fosse
pa corre sem nem um cansera

Anton ja na bo seio
um tava ba manche
e nunca mas ausencia
ta ser nos lema

Ma so na pensamento
um ta viaja sem medo
nha liberdade um te'l
e so na nha sonho

Na nha sonho mi é forte
um tem bo protecao
um te so bo carinho
e bo sorriso

Ai solidão, tem
sima sol sozim na ceu
so ta brilha ma ta cega
na se clarao
sem sabe pa onde lumia
pa onde bai
ai solidao e un sina.

.-.-.-.


Η μουσική είναι του Goran Bregovic κι ακουγόταν σε δύο εκτελέσεις στην ταινία του Emir Kusturica "Underground" (1995)

Στην πρώτη το τραγουδούσε η μεγάλη Cesaria Evora με τον τίτλο "Ausencia"

Και η δεύτερη ως  το ορχηστρικό τάνγκο "Underground Tango"

Στο 4'51'' το τραγούδι, στο 33'48'' το ορχηστρικό

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

Ελένη Τσαλιγοπούλου - Το αγρίμι


Ο κόσμος ήτανε μικρός, μεγάλα τα όνειρά του,
δε χώρεσαν στον ύπνο του, ούτε στην αγκαλιά του.

Κι ούτε κατάλαβε ποτέ, αυτό εδώ τ’ αγρίμι,
μέσα του πώς μεγάλωσε, πόσο καιρό θα μείνει.

Απ’ της ψυχής του τις πληγές, τροφή βρίσκει τ’ αγρίμι
και στης αγάπης τις πηγές, εκεί τη δίψα σβήνει.

Κι αν νιώσει κόσμου άγγιγμα κρύβεται φοβισμένο,
μέσα στον κόσμο μόνο του, μέσα στ’ αγρίμια ξένο.

Ο κόσμος ήτανε μικρός, μεγάλα τα όνειρά του,
δε χώρεσαν στον ύπνο του, ούτε στην αγκαλιά του.

Τροφή στ’ αγρίμι ο καιρός δίνει κι αυτό θεριεύει,
έγινε ο άλλος του εαυτός, κανέναν δεν πιστεύει.

Δεν του `χει μείνει πια καρδιά, όνειρα πια δεν έχει,
αγρίμι ο ίδιος έγινε, τον κόσμο για ν’ αντέχει.

Κι αν νιώσει ανθρώπου άγγιγμα, τραβιέται φοβισμένος,
μέσα στον κόσμο μοναχός και μες στα αγρίμια ξένος.

.-.-.-.

στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
μουσική: Γιώργος Ανδρέου
ερμηνεία: Ελένη Τσαλιγοπούλου
δίσκος: Μικρή πατρίδα (1996)


Κυριακή 19 Απριλίου 2015

Οργανικό - Καρσιλαμάς / Πάνος Τζανετής - Πέντε δάκτυλα


μουσική: Μίμης Πλέσσας

ταινία: "Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές" (1970) του Ντίνου Κατσουρίδη
Ένας οργανικός καρσιλαμάς που πάντα μ' άρεσε. Είναι το μουσικό μοτίβο της ταινίας "Ενας Βέγγος για όλες τις δουλειές" (1970) του Ντίνου Κατσουρίδη. Η ταινία είναι... Βέγγος! Η ιστορία δηλαδή ενός ανθρώπου με καθαρή ματιά, που παλεύει μάταια να κερδίσει το χαμόγελό Της...
Η τελευταία σκηνή, με τον Θανάση να φεύγει μόνος, αλλά περήφανος και χαμογελαστός για το βραβείο (τιμιότητας) που πήρε, είναι από τις πιο γλυκόπικρες κι αγαπημένες μου σκηνές του ασπρόμαυρου...

.-.-.-.

Είχε προηγηθεί η κυκλοφορία του σε τραγούδι με τίτλο "Πέντε δάκτυλα στο χέρι", με ερμηνευτή τον Πάνο Τζανετή


Στο χάραμα του φεγγαριού
πάλι μονάχη βγήκες,
πήραν οι δρόμοι το κορμί
και την καρδιά οι λύπες.

Πέντε δάχτυλα στο χέρι,
το καθένα ένας καημός,
κάθε πίκρα δαχτυλίδι
και βραχιόλι ο στεναγμός,
πέντε δάχτυλα στο χέρι,
το καθένα ένας καημός.

Γωνιές, πλατείες και στενά
και σπίτια φωτισμένα
και τα φιλιά που αναζητάς
στη σκοτεινιά χαμένα.

Πέντε δάχτυλα στο χέρι,
το καθένα ένας καημός,
κάθε πίκρα δαχτυλίδι
και βραχιόλι ο στεναγμός,
πέντε δάχτυλα στο χέρι,
το καθένα ένας καημός.

.-.-.-.

ερμηνεία: Πάνος Τζανετής
στίχοι: Β. Κατσάνης
μουσική: Μίμης Πλέσσας
δίσκος: 45άρι & LP "Τα 45άρια του Πάνου Τζανετή (1964-1967)" (1985, 1996, 2012)

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015

Γιαννης Καλατζής - Να 'σουνα μπαξές στη Νάξο



Να 'σουνα μπαξές στη Νάξο,
να 'σουν όνειρο,
μες στις ευωδιές ν' αράξω,
το κακόμοιρο.
Να 'σουνα μπαξές στη Νάξο,
να 'σουν όνειρο.

Να 'σουν βότσαλο στην Πάρο,
περιστέρι μου,
να μπορούσα να σε πάρω
μες στο χέρι μου.
Να 'σουν βότσαλο στην Πάρο,
περιστέρι μου.

Να 'σουν φοινικιά στο Βάι
και να 'ρχόμουνα,
στη σκιά σου κάποιο Μάη
να κοιμόμουνα.
Να 'σουν φοινικιά στο Βάι
και να 'ρχόμουνα.

.-.-.-.

στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος (Μ. Κορφιάτης)
μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
δίσκος: Ένα ταξίδι (1973)

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2015

Ειρήνη Τουμπάκη - Παραμύθι



Ένα μικρό τρελό παιδί
στην άμμο μ' όνειρο μαβί
χτίζει παλάτι κι απορεί
πού την πριγκίπισσα θα βρει

Σα μαγεμένος ποιητής
γυρνάει στα πέρατα της γης
όπου τον έρωτα πουλούν
αερικά τον ξεγελούν

Αχ ποιητή, αχ ποιητή
μέσα σου παίζει ένα παιδί
άσ' το λιγάκι να αισθανθεί
κι η πριγκιπέσα σου θα 'ρθει

Αχ ποιητή, αχ ποιητή
η μούσα σου ήρθε να σε βρεί
είν' όμορφη γλυκιά πολύ
του ανέμου κόρη λυγερή

Κι ο ποιητής τρελός σοφός
μένει στο δώμα μοναχός
οι τοίχοι άνοιξαν και να
με μιας γεμίζουνε πουλιά

Και τα πουλιά τρελά σοφά
τον οδηγούν στην ξαστεριά
για να του δείξουν την αυγή
πού είν' αυτή που καρτερεί

Αχ ποιητή, αχ ποιητή
μέσα σου παίζει ένα παιδί
άσ' το λιγάκι να αισθανθεί
κι η πριγκιπέσα σου θα 'ρθει

Αχ ποιητή, αχ ποιητή
η μούσα σου ήρθε να σε βρεί
είν' όμορφη γλυκιά πολύ
του ανέμου κόρη λυγερή

.-.-.-.

στίχοι: Αναστασία Μητσοπούλου
μουσική: Απόλλων Κουσκουμβεκάκης
ερμηνεία: Ειρήνη Τουμπάκη
cd: "Ο Νοέμβρης των ματιών της" (Metronomos 2014)

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2015

Χειμερινοί Κολυμβητές - Καϊμακτσαλάν



Ἄλλοι ἔχουνε τὰ πλούτη, ἄλλοι ἔχουν τὰ λεφτὰ
κι ἄλλοι στὴ ζωὴ ἐτούτη ἔχουν μόνο τὸν νταλγκᾶ,
ἔχουν νταλγκᾶ.
Ἄλλοι δὲν ἔχουν ποῦ νὰ πᾶν᾿
κι ἄλλοι τραβᾶν᾿ Καϊμακτσαλάν.

Ἄλλοι στὰ σαλὲ κοιμοῦνται καὶ στὰ χιονοδρομικά,
κι ἄλλοι πάλι δὲ θυμοῦνται πῶς περνᾶνε φτωχικά,
μπατίρικα.
Καλὰ ἂν θέλεις νὰ περνᾶς στὸ Καϊμακτσαλὰν νὰ πᾶς,
ἔχει ταβέ᾿ νὰ φά᾿ νὰ σκά᾿,
ἔχει λουτρὰ νὰ κάνεις σπά.

Ἄλλοι ζοῦνε στὴ μιζέρια καὶ δὲν ἔχουνε νὰ φᾶν᾿
κι ἄλλοι στέλνουνε χαμπέρια ἀτ᾿ τὸ Καϊμακτσαλάν,
Καϊμακτσαλάν.
Ἄλλους τοὺς λέν᾿ στὰ σπὰ νὰ πάς
κι ἄλλους τοὺς κόψαν τὸ ΕΚΑΣ.

.-.-.-.

στίχοι: Χρήστος Ραζάκος
μουσική: Θεόδωρος Ανανιάδης
ερμηνεία: Αργύρης Μπακιρτζής και Διονύσης Ρούσσος, Κώστας Σιδέρης, Μιχάλης Σιγανίδης   
cd: Χειμερινοί Κολυμβητές - 23 κόκκινα φώτα (2009)


Οι Χειμερινοί Κολυμβητές στο Club του Μύλου στη Θεσσαλονίκη στις 2 Νοεμβρίου 2012.

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014

Μελίνα Ασλανίδου - Το λάθος



Μόνη στης ζωής την άκρη,
άλλη μια φορά,
έμειναν τα όνειρα μισά...
Στέγνωσε ξανά το δάκρυ
μέσα στην ψυχή
κι έγινε αλμύρα στην πληγή.

Θέλω να σου πω αντίο,
όμως δεν μπορώ...
μένω μες στο λάθος μου να ζω...
Ό, τι μου ζητήσεις δίνω
κι ένα σου ζητώ,
να `ρχεσαι κι εγώ να ξαναζώ...

Σ’ ανταμώνω στα κρυφά,
εκεί στα σκοτεινά,
γεννιέμαι στα φιλιά
Σε αγγίζω μια φορά,
εκεί στο πουθενά
και χάνομαι μετά.

Να ξέρεις,
όλη τη ζωή μου δίνω,
σώμα και ψυχή,
φτάνει πάλι να 'μαστε μαζί
Σε θέλω,
δε με νοιάζει πού πηγαίνω,
ούτε πού θα βγει,
είσαι εσυ το τέλος μου κι η αρχή.

Μόνη στης ζωής την άκρη,
ψάχνω στο ποτό,
ένα παραμύθι να πιαστώ...
Κι ένα τηλεφώνημά σου,
έτσι ξαφνικά,
μ’ έσωσε ακόμα μια φορά...

Σ’ ανταμώνω στα κρυφά,
εκεί στα σκοτεινά,
γεννιέμαι στα φιλιά
Σε αγγίζω μια φορά,
εκεί στο πουθενά
και χάνομαι μετά.

Να ξέρεις,
όλη τη ζωή μου δίνω,
σώμα και ψυχή,
φτάνει πάλι να 'μαστε μαζί
Σε θέλω,
δε με νοιάζει πού πηγαίνω,
ούτε πού θα βγει,
είσαι εσυ το τέλος μου κι η αρχή.

.-.-.-.

στίχοι: Βίκυ Γεροθόδωρου
μουσική: Αντώνης Βαρδής
ερμηνεία: Μελίνα Ασλανίδου
cd: Παιχνίδι είναι (2005)

Από την εκπομπή "Στην υγειά μας ρε παιδιά", ΝΕΤ 12/04/2008

Από την εκπομπή "Στην υγειά μας ρε παιδιά", ΝΕΤ 03/01/2009

Και η μικρούλα (10 χρονών!) Μαρίνα από το τηλεοπτικό σόου "The music school" Mega 14/12/2014. Aυτό το σόου το θεωρώ εντελώς άκυρο. Ας πούμε, πώς είναι δυνατόν ένα παιδάκι 10 χρονών να καταλαβαίνει την απελπισία που μας φορτώνει ο χρόνος στις πλάτες και μια αγάπη που κινδυνεύει να χαθεί να φαντάζει σαν σκαλοπάτι ζωής ή θανάτου; Κάποια τραγούδια ΔΕΝ γίνεται να τα πει ένα παιδί, όχι γιατί δεν έχει τις ικανότητες (το κοριτσάκι εδώ το λέει εκπληκτικά) αλλά γιατί δεν μπορεί να βιώσει την συναισθηματική φόρτιση μιας φράσης που λέει "όλη τη ζωή μου δίνω φτάνει να είμαστε μαζί, είσαι εσύ το τέλος και η αρχή" Κάποια πράγματα τα μαθαίνει -καλώς ή κακώς- στον άνθρωπο μόνο ο χρόνος. Και κάποια τραγούδια, ΟΛΑ τα πραγματικά καλά τραγούδια, έχουν ηλικίες, απευθύνονται σε συγκεκριμένα στάδια ζωής. Τα τραγούδια του σούπερ μάρκετ σαν τις ηλιθιότητες της ποπιάδας και του σκυλοπόπ αχταρμά, μπορούν να "απευθύνονται" σε όλους και σε κανέναν ταυτόχρονα, γιατί, έτσι κι αλλιώς, είναι γραμμένα από (και απευθύνονται σε) μειωμένης αισθητικής, συναισθηματικής και νοητικής αντίληψης παραγωγούς και καταναλωτές μουσικών σκουπιδιών. Παρά ταύτα, το κοριτσάκι στο συγκεκριμένο τραγούδι με συγκίνησε με την "αλήθεια" που έβγαζε (στα παραμύθια πάντα ο τρόπος του αφηγητή μετρά, πολλές φορές και πιο πάνω από τον μύθο που αφηγείται) τραγουδώντας κάτι που ηλικιακά δεν καταλάβαινε: το απελπισμένο μήνυμα του τραγουδιού "σ' αγαπάω, εδώ είμαι, μη φύγεις, αγάπα με, αγάπα με, αγάπα με... " .

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

Σωκράτης Μάλαμας - Πριγκηπέσα


Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
πώς να σου το πω
έλεγα περνούν τα χρόνια
θα συμμορφωθώ.

Μα είναι δώρο άδωρο
ν’ αλλάξεις χαρακτήρα
τζάμπα κρατάς λογαριασμό
τζάμπα σωστός με το στανιό.

Έξω φυσάει αέρας
κι όμως μέσα μου
μέσα σ’ αυτό το σπίτι
πριγκηπέσα μου,
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος
κι ο χαρακτήρας μας.

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
κι έφτασα ως εδώ
λάθη στραβά και πάθη
μ’ έβγαλαν σωστό.

Ξημερώματα στο δρόμο
ρίχνω πετονιά
πιάνω τον εαυτό μου
και χάνω το μυαλό μου.

Έξω φυσάει αέρας
κι όμως μέσα μου
μέσα σ’ αυτό το σπίτι
πριγκηπέσα μου,
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος
κι ο χαρακτήρας μας.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας
cd: Ο φύλακας κι ο βασιλιάς (2000)

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014

Θάνος Μικρούτσικος - Μπαλάντα για τους ασφαλίτες



Αισθήματα έχω αδερφικά,
για της ασφάλειας τα φτωχά λαγωνικά,
που με χιόνια και βροχές,
να με φυλάνε έχουν διαταγές.

Που μικρόφωνα βάζουν για ν' ακούν,
όσα από το στόμα μου περνούν,
τραγούδια και βρισιές κι αστεία,
στον καμπινέ και στην τραπεζαρία..

Αδέρφια μου ασφαλίτες, εσείς μόνο,
τον δικό μου ξέρετε τον πόνο!

Εσείς ξέρετε πως
η σκέψη μου είναι διαρκώς,
τρυφερή και παθιασμένη,
στον αγώνα αφιερωμένη.

Λόγια που αλλιώς θα 'χαν χαθεί,
στα μαγνητόφωνά σας έχουνε γραφτεί.
Και για ύπνο όταν πάτε,
τα τραγούδια μου ξέρω τραγουδάτε.

Ευχαριστώ γι αυτό πολύ
συνεργάτες μου πιστοί.

.-.-.-.

στίχοι: Βόλφ Μπίρμαν (απόδοση στα ελληνικά Δημοσθένης Κούρτοβικ)
μουσική, ερμηνεία: Θάνος Μικρούτσικος
δίσκος: "Πολιτικά τραγούδια" (1975)

....



Ομάδα ασφαλιτών μαζί με τις δυνάμεις των ΜΑΤ στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, Αθήνα 6/12/2014

"Πρέπει να είσαι ηλίθιος για να πιστεύεις πως όλοι οι διαδηλωτές είναι ασφαλίτες.
Αλλά πρέπει να είσαι και μπετόστοκος για να μην βλέπεις πως σήμερα κατέβηκε ολόκληρος στρατός παρακρατικών." [SL]


- Τα βιντεάκια είναι από την ιστοσελίδα του ρ/σ  "105,5 στο Κόκκινο" / (κανάλι στο youtube)