Νικόλας Άσιμος - Δε θέλω καρδιά μου να κλαις

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χτες,
δανείσου κι εσύ μια φορά και βρες μονοπάτι ξανά
κι αν χάνεις αυτό που σε ζει δεν έφταιξες μόνον εσύ,
αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.

Τον πόλεμο ζητώ για μια ζωή που δεν τη ζω,
να μην μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να δεις μικρέ μου φουκαρά,
πως μαλακώνω σαν δε μου μιλάς σκληρά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Νικόλας Άσιμος
δίσκος: Το φανάρι του Διογένη (1987)

Τζίμης Πανούσης - Νεοέλληνας

Κάνω βουτιές σε βόθρο με εικόνες,
φουσκώνω τα βυζιά μου με ορμόνες,
θέλω να γίνω σαν Αμερικάνος,
μ' αρέσει στα κρυφά κι ο Μητροπάνος...

Έλληνας-Νεοέλληνας...

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά,
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά.
Στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά,
δεν πάει το παπάκι στην ποταμιά.

Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή,
χαϊδεύει δώρο συσκευή,
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο.

Πουλάκι ξένο,
πουλί χαμένο,
μου τρώει τα σπλάχνα,
δε βγάζω άχνα.

Καίω τα δέντρα χτίζω μεζονέτες,
θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες,
σ' ένα κλουβί-γραφείο σαν αγρίμι,
παίζω ατέλειωτο βουβό ταξίμι...

Έλληνας-Νεοέλληνας...

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά,
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά.
Στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά,
δεν πάει το παπάκι στην ποταμιά.

Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή,
χαϊδεύει δώρο συσκευή,
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο.

Πουλάκι ξένο,
πουλί χαμένο,
μου τρώει τα σπλάχνα,
δε βγάζω άχνα.

Φάκα addidas μου 'πιασε τη φτέρνα,
μπερδεύω το τζουκ-μποξ με τη λατέρνα,
πάνω απ του τάφου μου το κυπαρίσσι,
μαύρη χελώνα μ' έχει κατουρήσει...

Έλληνας-Νεοέλληνας...

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά,
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά.
Στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά,
δεν πάει το παπάκι στην ποταμιά.

Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή,
χαϊδεύει δώρο συσκευή,
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο.

Πουλάκι ξένο,
πουλί χαμένο,
μου τρώει τα σπλάχνα,
δε βγάζω άχνα.

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Τζίμης Πανούσης
cd: Vivere Pericolosamente  (1993) 

Diego Moreno - Bella Ciao

esta mañana ... me he levantado
oh bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
esta mañana me he levantado y he descubierto al invasor

oh partigiano ... me voy contigo
oh bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
partigiano me voy contigo porque me siento aqui morir!

Y si yo caigo ... en la guerrilla
oh bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
si yo caigo en la guerrila te dejaré mi fusil

cava una fosa ... en la montaña
oh bella ciao bella ciao bella ciao
cava una fosa en la montaña a la sombra de una flor

asi la gente ... cuando la vea
oh bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
asi la gente cuando la vea gritará ¡ REVOLUCIÓN!

esta es la historia ... de un guerrillero
oh bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
esta es la historia de un guerrillero muerto por la libertad

e questo e il fiore... del partigiano
o bella ciao, bella ciao bella ciao ciao ciao
e questo e il fiore del partigiano morto per la liberta

e questo e il fiore del partigiano morto per la liberta
esta es la historia de un guerrillero muerto por la libertad

.-.-.-.

Bella Ciao - Diego Moreno (Version Spanish - Italian )
Italian folk song

Μαίρη Λίντα - Κάνε τον πόνο σου χαρά

Κάνε το δάκρυ σου χαρά
και τον καημό σου του γιαλού μαργαριτάρι,
τώρα που πάλι λαχταρά
ν' ανοίξει τ' όνειρο τα πρώτα του φτερά.

Σε καρτερώ, τόσον καιρό,
να ρθείς και πάλι στην παλιά πηγή...
Σε καρτερώ, πικρό νερό...

Κάνε το δάκρυ σου χαρά
και τον καημό σου του γιαλού μαργαριτάρι,
τώρα που πάλι λαχταρά
ν' ανοίξει τ' όνειρο τα πρώτα του φτερά.

Στου γυρισμού την αμμουδιά
έχω κρυμμένο το παλιό μας το φεγγάρι,
να στο χαρίσω μια βραδιά
που θα φανείς μέσα απ' των άστρων τα κλαδιά.

.-.-.-.

στίχοι: Νίκος Γκάτσος
μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
ερμηνεία: Μαίρη Λίντα, δίσκος 45 στροφών, 1964.

Το 1963 η MGM γυρίζει στην Ελλάδα την ταινία "In The Cool of The Day" ("Διακοπές στην Αθήνα") με πρωταγωνιστές τον Peter Finch και την Jane Fonda, σε σκηνοθεσία Robert Stevens. Ο ήδη βραβευμένος με το Oscar μουσικής Μάνος Χατζιδάκις, γράφει τη μουσική της ταινίας και ο Nat King Cole τραγουδά το "In the Cool of the Day" σε στίχους του Leiam Sullivan.


Εδώ σε επανεκτέλεση με την Ζωή Φυτούση:

In the Cool of the Day

In the Cool of the day
when love is warm
we better be wise
for jealous eyes
are all around us
But the cool of the night
is right for two
no fool in the night
can keep our dream from coming true

The Cool of the day
can turn to rain
and the lightening
can be frightening
when we are lonely
but the cool of the night
is bright and sweet
no fool in the night
with little love will disagree

Someday we 'll find
a far far land
where lovers kiss
and will hand in hand
and everyone will understand

In the cool of the day
I'll hold you there
and never a moment
I will leave you feeling lonely
no longer the light will run away
I'll have the right to love you
in the cool of the day

Φωτεινή Βελεσιώτου - Μέλισσες

Να σε μισήσω είν`αργά,
αέρας με δροσολογά,
με κυνηγούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες.

Τινάζω το βασιλικό,
να σταματήσω το κακό,
σ`είχανε δέσει μάγισσες,
μα πάλι εσύ με ράγισες.

Νυχτώνει, βγαίνω να σε βρω,
σα φεγγαράκι δυο μερώ,
κλειστά παραθυρόφυλλα,
να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές,
με τυραννούν οι ομορφιές,
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.

Αν κλάψω μη με φοβηθείς,
την ένοιωσα και πριν χαθείς,
μια πίκρα στο ροδόνερο,
γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο.

Θα ρίχνω εκεί που περπατάς,
τον όρκο μας να τον πατάς
κι ας με πονούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες.

Νυχτώνει, βγαίνω να σε βρω,
σα φεγγαράκι δυο μερώ,
κλειστά παραθυρόφυλλα,
να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές,
με τυραννούν οι ομορφιές,
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.

.-.-.-.

στίχοι: Ελένη Φωτάκη
μουσική: Γιώργος Καζαντζής
ερμηνεία: Φωτεινή Βελεσιώτου
cd: Ίσαλος γραμμή (2008)

Και δύο live επανεκτελέσεις. Εδώ με τον Κώστα Μακεδόνα

κι εδώ με την Γιώτα Νέγκα

Γρηγόρης Μπιθικώτσης - Κράτησα τη ζωή μου

Κράτησα τη ζωή μου
ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα,
κάτω απ'το πλάγιασμα της βροχής,
σε σιωπηλές πλαγιές
φορτωμένες με τα φύλλα της οξιάς...

Καμιά φωτιά στην κορυφή τους...

Βραδιάζει...

Κράτησα τη ζωή μου...

.-.-.-.

ποίηση: Γιώργος Σεφέρης
μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
δίσκος: Επιτάφιος - Επιφάνια (1964)

Μάνος Λοΐζος - Η πιο όμορφη θάλασσα

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν την αρμενίσαμε ακόμα.
Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες,
τις πιο όμορφες μέρες μας,
δεν τις ζήσαμε ακόμα.
Κι ό, τι πιο όμορφο
κι ό, τι πιο όμορφο θα 'θελα να σου πω,
δε στο 'πα ακόμα.

.-.-.-.

στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ (απόδοση στα ελληνικά: Γιάννης Ρίτσος)
μουσική, ερμηνεία: Μάνος Λοΐζος
δίσκος: Γράμματα στην αγαπημένη (1983)

Μαρία Δημητριάδη - Η πιο όμορφη θάλασσα

Θα γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο
Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα
Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ' όλα,
δε στο 'χω πει ακόμα

.-.-.-.

στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ (απόδοση στα ελληνικά: Γιώργος Παπαλεονάρδος)
μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
ερμηνεία: Μαρία Δημητριάδη
δίσκος: Πολιτικά τραγούδια (1975)

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Κράτα λίγο ακόμα

Ένα ελάφι έσκυψε σε δροσερή πηγή
κι ένα κορίτσι ξάπλωνε σε κρύα πεζοδρόμια,
το ελάφι το σκοτώσανε δυο ξένοι κυνηγοί
και στο κορίτσι χίμηξαν αγέλες από χρόνια...

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

Μία γοργόνα πέταγε στα κύματα γυμνή
κι ένα κορίτσι πήγαινε ελιές σ'ένα μαντίλι,
την πρώτη την καρφώσανε σε πλώρη με σπαθί
και οικοδόμοι χτίσανε την κόρη σε γεφύρι.

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

Μία νεράιδα έπλενε ρούχα σε φυλακή
κι ένα κορίτσι ήτανε λίμνη σε αρχαίους χάρτες,
η πρώτη έβγαλε φτερά και γύρισε τη γη
και το κορίτσι έγινε Θεά σε μετανάστες.

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

Ξέρω καλά τι πέρασες,
βλέπω σκιές στο σώμα,
ξέρω, νιώθεις πως γέρασες,
μα, κράτα λίγο ακόμα!

.-.-.-.

στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
cd: Θάλασσα στη σκάλα (1999)

β' ερμηνεία: Γιάννης Κούτρας
cd: Χωρίς βαλίτσα και παλτό (2006)
Εδώ από την εκπομπή "Στην υγειά μας", ΝΕΤ 14/4/07

- Ο Γιάννης Κούτρας έγραφε για την επιστροφή του:
«Και ξαφνικά σκοτείνιασε πολύ. Σκοτάδι πίσσα. Έχασα τα πάντα γύρω μου. Μου τελείωσαν κάτι τελευταίες «φιάλες» οξυγόνου για να βγω στην επιφάνεια... Έφευγε κι η κυρά-Βαγγελιώ πονεμένη, το τελευταίο μου στήριγμα. Από πού να πιαστώ. Πήρα την τελευταία της ανάσα και ανέβηκα ως την επιφάνεια. Αντάμωσα τον Θάνο και δεν με αναγνώρισε, λέω: παραμορφώθηκα κι απέξω μου; Ο Θάνος ο τσαμπουκάς, που δεν ξεχνάει τίποτα. «Γιατί έφυγες και τα κατέστρεψες όλα;» Του απαντώ: "Δεν τα κατέστρεψα. Τα συνέτριψα. Όλα όμως. Τη φιλία μας, την καριέρα μου, τη ζωή μου, την οικογένεια μου, την υγεία μου, τους φίλους μου. Εγώ ο Αττίλας..." Με κατάλαβε και μου πρότεινε έξι συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής. Λέω δεν γίνεται ο Θεός να μου χαρίζει μια φορά τη ζωή και ο Μικρούτσικος δύο, μυστήρια πράγματα... Θυμήθηκα το μυστικό, ιερό μας ραντεβού Λ. Αλεξάνδρας 66, 1978 περίπου, αυτός εγώ κι ο Καββαδίας. Κόψαμε με ξυράφι τις φλέβες μας στον καρπό και τις ενώσαμε κι από τότε κυλάει το αίμα του ενός μέσα στον άλλον. Έφυγε ο καπετάν Νίκος, μείναμε εμείς να οργώνουμε τον κόσμο μεταφέροντας τις απαράμιλλες εικόνες του. Το Μέγαρο έγινε και μετά από αυτό καμιά εκατοστή συναυλίες ακόμη σε Αθήνα και επαρχία. Η χάρτινη ζωή μου οργανώθηκε. Τώρα συναντιόμαστε δισκογραφικά με τον Θάνο και πάλι, και μπορώ να ελπίζω ξανά. Από τον Μάρτιο του 2005 ταξιδεύω και δεν έχω πιάσει λιμάνι ούτε σκοπεύω, χάρη στον Μικρούτσικο. Πετάω τα λέπια από πάνω μου και προσπαθώ να ξαναχτίσω ό,τι διέλυσα. Αλλωστε στο έταξα, τούτο το ταξίδι δεν το χάνω με τίποτα. Σου χρωστάω πολλά και άλλα τόσα που δεν ξέρεις.»

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Έφηβα γεράκια

Κρυφτήκανε στη μουσική
να βρούνε τη γενιά τους,
τα ρούχα κόμποι ερωτικοί
στα άλυτα κορμιά τους.
Απ' τα σχολεία βγήκανε
και μπήκαν στα μπαράκια,
στους τοίχους χτυπηθήκανε
τα έφηβα γεράκια.

Απόψε ανοίξανε
με το Θεό παρτίδες,
τα χέρια τους απλώσανε
σα δίκοπες λεπίδες
και στου ζεϊμπέκικου
τον ανοικτό σταυρό τους,
απόψε παίρνουνε
κεφάλια στο χορό τους.

Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.

Στον πρώτο τους τον έρωτα
πήραν φωτιά. καήκαν,
έναν Αχέροντα
κολύμπησαν και βγήκαν.
Στο πρώτο αίμα τους
τη μάνα τους τρελάναν,
στην πρώτη αγάπη τους
σαν ήρωες πεθάναν.

Πονέσανε τα μάτια τους
όνειρα να θυμούνται,
φωτιά στα τσιγαράκια τους
γιατί τώρα φοβούνται.
Ποιου τραγουδιού η μοναξιά
μπορεί να σε γλιτώσει;
Ποιου κοριτσιού η σκοτεινιά
πάλι θα σε σκοτώσει;

Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.

Στον πρώτο τους τον έρωτα
πήραν φωτιά. καήκαν,
έναν Αχέροντα
κολύμπησαν και βγήκαν.
Στο πρώτο αίμα τους
τη μάνα τους τρελάναν,
στην πρώτη αγάπη τους
σαν ήρωες πεθάναν.

Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά.
Κράτα, ρε φίλε, γερά!

.-.-.-.

στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
cd: Θάλασσα στη σκάλα (1999)