Ορφέας Περίδης - Εθνικό έλλειμμα

Στύψε με σαν το λεμόνι, λιώσε με σαν την ελιά
φούρνισέ με σαν ατσάλι, πέταξε με στα βαθιά
πάρε μου όλο το ταμείο, απ' την τσέπη τα λεφτά
άρχοντα και καραγκιόζη κουρελή και κουβαρντά

Τι είν' αυτό που θα με σώσει απ' τον φραγκοκράτορα
ν' αγοράσω ένα αστέρι ή βαθύ υπόγειο
να μαλώνω εγώ με μένα μες τον ξένο αχυρώνα
Κούρεψέ μου σαν αρνί το μαλλί για το χειμώνα
πάρε το μισθό ενός μήνα απ' το στόμα το φαΐ

Κλέβω απ' το υστέρημά μου για να βρω τη γιατρειά μου
Μα να ζω εκεί στον Κρόνο με φιάλες οξυγόνο
ή στου υπόγειου την πλημμύρα
και με βάρδια να πηγαίνω στη σαλοτραπέζαρια
αρχόντισσα και Αγλαΐα, κουρελού και κουβαρντού

Τι είν' αυτό που θα με σώσει από τη φραγκοκρατία
ν' αγοράσω ένα αστέρι ή βαθύ υπόγειο
να μαλώνω εγώ με μένα μες τον ξένο αχυρώνα
Σκάψε με σαν αμπελώνα, κλάδεψέ με σαν ελιά
πάτα με σαν το σταφύλι, πάρε μου τη συρμαγιά

Βράσε με σαν τη χελώνα, γδάρε με σαν το λαγό
βάλε τα υπάρχοντά μου, σε κοινό λογαριασμό
φτιάξε με με ματσακόνι, τίναξέ μου τη σκουριά
και ξανοίξου απ' το καρνάγιο, πέταξέ με στα βαθιά

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Ορφέας Περίδης
δίσκος: Καλή σου μέρα αν ξυπνάς (1996)

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - San Michele

Δεν μ' αναγνωρίζετε γιατί έλειπα καιρό
τα δάκρυά μου δεν σας λένε κάτι.
Λοιπόν διηγηθείτε μου τι έγινε εδώ,
να βρω ξανά του νήματος την άκρη.

Πείτε μου εκείνες τις ιστορίες σας
που κάνουν τα καλάμια να λυγίζουν
στα όρια των χωραφιών κι -εν μέσω άπνοιας-
τα μέτωπα των αγροτών δροσίζουν

Πείτε μου εκείνες τις ιστορίες σας

Φωτογραφίες δείξτε μου, αυτών που Κυριακή
γεννήθηκαν κι εκείνων που 'χουν πέσει
από τη βάρκα λίγο πριν φτάσει στην ακτή
γιατί η ζωή τους πια δεν τους αρέσει

Τα τραγούδια πείτε μου, που λέτε την αυγή
σα σβήνουνε τα φώτα στην πλατεία
καθώς και τ' απογεύματα, μετά την προσευχή
και πριν να ξεκινήσει η αλητεία

Τα τραγούδια πείτε μου, που λέτε την αυγή

Αν συνεχίζουν, πείτε μου, κοιτώντας τη φωτιά,
οι άνθρωποι να κάθονται στις φτέρνες
και αν οι ομορφότερες γυναίκες στα κρυφά,
κάτω από τη γλώσσα εκτρέφουν σμέρνες.

Πείτε μου ακόμα αν έρχεται στην άκρη του χωριού
ο λύκος του θανάτου τους χειμώνες,
που σαν κουνούσε την ουρά, το γάλα έπηζε
στα τρομαγμένα στήθη απ' τις λεχώνες.

Πείτε μου ακόμα αν έρχεται στην άκρη του χωριού

Πείτε μου μη βρέθηκε κι η σκάφη που, παλιά,
λουζόμουνα με ήλιο και με χιόνι
ή τα μαλιά που φύλαξε απ' την πρώτη μου κουρά
η μάνα, που ακόμα ρούχα απλώνει

Το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν το χυτό,
συντρόφια μήπως βρέθηκε και κείνο,
να φτύσω μέσα με οργή, που οι νέες εποχές,
με κάνουνε να μοιάζω με κρετίνο...

Δεν μ' αναγνωρίζετε, γιατί έλειπα καιρό...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
cd: Ο ελάχιστος εαυτός (2011)


.-.-.-.

Είχα διαβάσει πως, στα μεταλλεία του Λαυρίου που έλιωναν οι δούλοι της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, υπήρχαν κάποια σημεία με μεγαλύτερη διάμετρο. Εκεί, πήγαιναν για να πάρουν μια ανάσα από τους αγωγούς ψύχους, τους ψυχαγωγούς, που διοχέτευαν λίγο δροσερό αέρα κι οξυγόνο απ' την επιφάνεια, στις πνιγμένες από τις αναθυμιάσεις στοές...

Το ξαναθυμήθηκα απόψε, ακούγοντας αυτό το υπέροχο τραγούδι -πραγματικός ψυχαγωγός για ανάσα στο ζόφο των ημερών.

Δήμητρα Γαλάνη - Βροχή και σήμερα

Βροχή και σήμερα, βροχή στη στέγη μας,
βροχή στη πόρτα μας, ατέλειωτη βροχή
Και εσύ στα σύνορα, σ' ένα χαράκωμα
Και γύρω ο θάνατος, ατέλειωτη βροχή

Εγώ στα σύνορα, σε κάποιο γράμμα μου
Βαθιά στη χλαίνη σου, γλυκά να σε πονώ
Και συ στο σπίτι μας, παντού τα χνάρια σου
Παντού τα μάτια σου, πληγές στο δειλινό

Βροχή και σήμερα κι ούτε ένα γράμμα σου
Κι ούτε ένα μήνυμα στον μαύρο ουρανό
Φυλάξου αγέρα μου, φυλάξου αγρύπνια μου
Φυλάξου αγόρι μου, από τον κεραυνό . . .

.-.-.-.

στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
μουσική: Γιάννης Σπανός
ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη
δίσκος: "Μέρες αγάπης" και "Δήμητρα Γαλάνη 2" (1973)
Η ίδια μελωδία με στίχους του Κώστα Ασημακόπουλου είχε ακουστεί στην ταινία "Όμορφες μέρες" (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου ως "Μη μου μιλάς για αγάπη" σε δύο εκτελέσεις από Δήμητρα Γαλάνη και Γιώργο Μαρίνο

Δήμητρα Γαλάνη / Γιώργος Μαρίνος - Μη μου μιλάς για αγάπη

Μη μου μιλάς γι' αγάπη
σαν κλαίνε τα πουλιά
μη μου μιλάς γι' αγάπη
στην έρμη ακρογιαλιά

Δεν πάει καλό καράβι
σε θάλασσα ρηχή
έρημη θ' απομείνει
για πάντα η εξοχή.

Μη μου μιλάς γι' αγάπη
στην έρμη ακρογιαλιά
μη μου μιλάς γι' αγάπη
σαν κλαίνε τα πουλιά

Κάτι κρυφό το κύμα
λέει στην σιγαλιά
το παίρνουνε στο δείλι
και κλαίνε τα πουλιά.

Στάζει η ψυχή μου δάκρυ
πίκρα σταλιά σταλιά
πεθαίνει τ' όνειρό μας
σαν τη στερνή αντηλιά.

.-.-.-.

στίχοι: Κώστας Ασημακόπουλος
μουσική: Γιάννης Σπανός
ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη / Γιώργος Μαρίνος
στην ταινία "Όμορφες μέρες" (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου με πρωταγωνιστές τους Αλεξάνδρα Λαδικού, Γιώργο Τζώρτζη, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Βίλμα Κύρου, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Μηνά Χαζτησάββα, Αλέκο Αλεξανδράκη κ.α.
Η ίδια μελωδία με στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου και τίτλο "Βροχή και σήμερα" κυκλοφόρησε στον δίσκο των Σπανού - Παπαδόπουλου "Μέρες αγάπης" (1973) και στον δεύτερο προσωπικό δίσκο στης Δήμητρας Γαλάνη "Δήμητρα Γαλάνη 2" (1973)

Δήμητρα Γαλάνη - Η πίκρα σήμερα

Η πίκρα σήμερα
δεν έχει σύνορα
κι εσύ δεν έπρεπε να μ' αρνηθείς.
Κάποτε αλίμονο
στο μεσοχείμωνο
τον ήλιο σου 'φερα να ζεσταθείς

Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός
δεν είναι πια γιορτή.
Έγινε τ' όνειρο καπνός
πες μου γιατί, γιατί.
Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός
μα εσύ καρδιά μην κλαις
κι όταν χτυπάει ο κεραυνός,
τραγούδι εσύ να λες.

Νύχτωσε, βράδιασε,
ο κόσμος άδειασε,
κρύβω το δάκρυ μου και καρτερώ.
Μα εσύ δεν έρχεσαι,
βρέχει και βρέχεσαι,
ποτήρι μου 'δωσες, φαρμακερό.

Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός
δεν είναι πια γιορτή.
Έγινε τ' όνειρο καπνός
πες μου γιατί, γιατί.
Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός
μα εσύ καρδιά μην κλαις
κι όταν χτυπάει ο κεραυνός,
τραγούδι εσύ να λες.

.-.-.-.

στίχοι: Νίκος Γκάτσος
μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη
δίσκος: Επιστροφή (1970)

Δήμητρα Γαλάνη - Βράδιασε

Βράδιασε
στο μουράγιο βράδιασε
θαλασσοπούλια της νύχτας ρωτώ
αν θαρθείς απ’ τα ξένα

Βράδιασε
στην καρδιά μου βράδιασε
τον ουρανό θα ρωτήσω για σένα
μα δε θα σ’ το πω

Άργησες πολύ
και σε περιμένω
μ’ ένα μου φιλί
κι ένα δάκρυ μου
βράδιασε

Βράδιασε
στο μουράγιο βράδιασε
τα τρεχαντήρια της νύχτας ρωτώ
αν θαρθείς απ’ τα ξένα

Βράδιασε
στην καρδιά μου βράδιασε
τον ουρανό θα φωτίσω για σένα
μ’ ένα άστρο χρυσό

Άργησες πολύ
και σε περιμένω
μ’ ένα μου φιλί
κι ένα δάκρυ μου
βράδιασε

.-.-.-.

στίχοι: Νίκος Γκάτσος
μουσική: Δήμος Μούτσης
ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη
μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
δίσκος: Ένα χαμόγελο (1969)

Δήμητρα Γαλάνη - Κάποιο τραίνο

Χτες το βράδυ κάποιο τραίνο
στο σκοτάδι χάθηκε
μού ’πες να σε περιμένω
κι η καρδιά ζεστάθηκε.

Μού ’πες να σε περιμένω
μα δεν ήσουνα στο τραίνο
όνειρό μου αγαπημένο.

Χθες το βράδυ κάποιο τραίνο
στο σκοτάδι πέρασε
μού ’πες να σε περιμένω
κι η καρδιά μου γέρασε.

Μού ’πες να σε περιμένω
μα δεν ήσουνα στο τραίνο
κι είναι τ’ όνειρο χαμένο.

.-.-.-.

στίχοι: Νίκος Γκάτσος
μουσική: Δήμος Μούτσης
ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη
μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
δίσκος: Ένα χαμόγελο (1969)
Είναι η πρώτη εμφάνιση της Δήμητρας Γαλάνη στη δισκογραφία (ηχογράφηση 1968 σε ηλικία 16 χρονών!) στον δεύτερο μεγάλο δίσκο του Δήμου Μούτση, στον οποίο τραγουδούσαν εκτός της πρωτοεμφανιζόμενης Γαλάνη, οι Γρηγόρης Μπιθικώτσης και Σταμάτης Κόκοτας

Δήμητρα Γαλάνη - Ένας ευαίσθητος ληστής

Δήμητρα Γαλάνη - Ένας ευαίσθητος ληστής 

στίχοι: Νίκος Γκάτσος

μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

από το δίσκο: 30 σπάνιες ερμηνείες (1983)

πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Ρωμανός

στο δίσκο: Μυθολογία (1966)

Αν με πηγαίναν αύριο στην κρεμάλα
μανούλα μου, μανούλα δόλια μάνα
ξέρω ποιανού το δάκρυ στάλα-στάλα
θα 'πεφτε από τα μάτια τα μεγάλα
μανούλα μου, μανούλα δόλια μάνα

Μια και με γράψανε φονιά
πήρα τον κόσμο παγανιά
και την ζωή σεργιάνι

Κακό να κάνω στους κακούς
που εσύ μονάχα τους ακούς
μα ο νους σου δεν τους πιάνει

Στην ερημιά που 'χα βρεθεί
με το 'να χέρι στο σπαθί
και τ' άλλο στο βαγγέλιο
ήρθαν μανάδες κι ορφανά
κι είπα το δάκρυ του φονιά (*που πανά)
να τους το κάνω γέλιο

Μα τώρα που έφτασε η στιγμή
να κλείσουν οι λογαριασμοί
ποιος τάχα θα μπορέσει
να δει πως είχα μια καρδιά
σαν της αγάπης τα παιδιά
και να με συγχωρέσει;

εδώ η πρώτη εκτέλεση...


-στον Π.Π. 
 

Βώξ - Ηλεκτρικός Θησέας

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι, απ' το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι, με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί...
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί!
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί!

Σε δίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια, σε μια ζωή χωρίς προοπτική
Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή
πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική...
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί!

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι; Ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι, βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί!

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γέμισαν σκουριά
Στα σούπερ μάρκετ τελείωσε η ελπίδα κι εσύ σκαρφάλωσες στη σκαλωσιά
Που πήγαν οι τριακόσοι του Λεωνίδα; Και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας;... και τα λοιπά...

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή...
Βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη,
μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα, αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί...
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια, ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή,
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή...
Τώρα, καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια, ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί...
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες ΤΑ ΝΕΑ ψάχνεις για δουλειά...
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά...
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια, τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά!
Τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μια αιχμάλωτη γενιά!

Μια πλαστική ανέμισες σημαία πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό!
Κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία, ειδήσεις, σίριαλ και τσίμπλα ροκ
Και πως θα ξημερώσει άλλη μέρα, όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πως θα ξημερώσει άλλη μέρα, όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου, στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου, ή βγες ξανά, στο δρόμο της φωτιάς!
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου, ή, βγες ξανά, στο δρόμο της φωτιάς!

.-.-.-.

Βωξ - Ηλεκτρικός Θησέας
στίχοι: Δημήτρης Βάρος
μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
διασκευή: Βωξ
ερμηνεία: Βωξ (Δημήτρης Καρράς, Ζήνα Αρβανιτίδη)
από το cd: Οι Βωξ τραγουδούν Γιάννη Μαρκόπουλο (2008)
α' εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος, Μαρία Φωτίου
στον δίσκο: Τολμηρή επικοινωνία (1987)

Νίκος Ζιώγαλας & Ερμαφρό - Για ένα κομμάτι ψωμί

...απ' τους "ήχους του χειμώνα", μιας μικρής Άνοιξης στο ΥΠ.ΠΟ.

Νίκος Ζιώγαλας & Ερμαφρό - Για ένα κομμάτι ψωμί

στίχοι, μουσική: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

διασκευή: Νίκος Ζιώγαλας

ηχογράφηση: Rodeo club 12/4/1986

από τον δίσκο: Ήχοι του χειμώνα (1988)

α' ερμηνεία: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

στον δίσκο: Ζεστά ποτά (1985)

Για ένα κομμάτι ψωμί, δε φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί, πρέπει να δώσεις πολλά.

Δεν φτάνει μόνο το κορμί σου, δε φτάνει μόνο το μυαλό σου.

το πιο σπουδαίο είν' η ψυχή σου, δικέ μου.

Έχει τους νόμους τους αυτή η ιστορία,

δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί, δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί, θα πεις τραγούδια πολλά.

Θα σου κρεμάσουνε μια μπάλα και θα τραβιέσαι μ' αυτήν μέρα - νύχτα.

Έχεις κανάλι πολύ να τραβήξεις,

μέχρι να πάψεις να λες "μα τι τρέχει;"

δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί, δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί, θα πιεις φαρμάκια πολλά.

Θα σε πετάνε από δω κι από κει, θα λαχανιάζει η ψυχή σου.

θα φτύσεις αίμα απ' το στόμα, δικέ μου.

Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία,

δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί, θα 'χεις ξεχάσει πολλά.

Για ένα κομμάτι ψωμί, θα 'χεις πληρώσει ακριβά.

Και κάποια μέρα θα σε λύσουν, μα θα φοβάσαι να φύγεις, θα τρέμεις!

Θα σε κλωτσάνε και θα σ' αρέσει, δικέ μου!

Σαν το σκυλί τους θα σ' έχουν, δικέ μου,

μα δε θα νοιώθεις τη λύσσα που νοιώθω

θα είναι για σένα αργά.

Για μένα η καλύτερη εκτέλεση του σπουδαίου αυτού τραγουδιού των Κατσιμιχαίων. Παίζουν Δ. Μέγας (ηλ. κιθάρα), Σ. Σταθόπουλος (μπάσο), Α. Κρίντας (πλήκτρα), Γ. Ρουμάνης (ντραμς) Δυστυχώς ο δίσκος που την περιέχει δεν υπάρχει πια πουθενά. Μόνη ελπίδα το Μοναστηράκι και αξίζει να τον αναζητήσετε (είχε επανακυκλοφορήσει σε cd to 2001). Ήταν ένα τετραπλό άλπουμ βινυλίου (στο οπισθόφυλλο γράφει: λιανική τιμή 3000 δραχμές!...), που έβγαλε μέσω της "ΛΥΡΑΣ" το Υπουργείο Πολιτισμού κι η γραμματεία Νέας Γενιάς επί Μελίνας Μερκούρη. Σε αυτό υπήρχαν ηχογραφήσεις από τις συναυλίες που είχαν διοργανώσει υπουργείο, γραμματεία και πολιτιστικοί φορείς με τον γενικό τίτλο "ήχοι του χειμώνα" από το 1983 μέχρι το 1988 με τους: ΑργύρηΜπακιρτζή και Χειμερινούς Κολυμβητές, Νικόλα Άσιμο και τους Εναπομείναντες, Φατμέ, Τερμίτες, Socrates, Τρύπες, Νίκο Ζιώγαλα και Ερμαφρό, Γιώργο Κόρο, Νίκο Σαραγούδα, Βασίλη Σούκα, Μάνο Αχαλινωτόπουλο Γιάννη "Μπαχ" Σπυρόπουλο, Νίκο Γκίνη και το Σύνδρομο,  Στέλιο Βαμβακάρη, Γιώργο Πιλάλα (Ζορζ Πιλαλί), Τάκη Πατερέλη, Γ. Τρανταλίδη, Κολλεκτίβα Χάλκης, Μουσικό εργαστήρι Νίκου Τουλιάτου, Σάκη Παπαδημητρίου, Φ. Λιονουδάκη κ.α. 

Το σημείωμα του οπισθόφυλλου:

Τον Ιούνιο του 1983 ξεκίνησαν οι μουσικές εκδηλώσεις του τότε Υφυπουργείου Νέας Γενιάς. Στα επόμενα 5 χρόνια η παραδοσιακή μουσική, το λαϊκό τραγούδι, τα παγκόσμια μουσικά ρεύματα, οι σύγχρονες τάσεις και οι πειραματικές φόρμες κυριάρχησαν στις εκδηλώσεις αυτές που συνδιοργανώθηκαν με πολιτιστικούς συλλόγους και φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι εκδηλώσεις αυτές είχαν δύο χαρακτηριστικά:
α) οι περισσότερες έγιναν τις κρύες νύχτες του χειμώνα σε μικρούς, ζεστούς, ανθρώπινους χώρους και
β) στηρίχθηκαν αποκλειστικά στον Έλληνα Μουσικό
Στο άλμπουμ αυτό περιλαμβάνονται 30 πρωτότυπες ηχογραφήσεις από τις εκδηλώσεις αυτές που, όταν έγιναν, έγιναν από τον Πάνο Ηλιόπουλο για λόγους ανάμνησης.
Η επιλογή έγινε με το σκεπτικό να παρουσιαστούν όλες οι μουσικές απόψεις, που σαν σύνολο αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής μουσικής πραγματικότητας.
Μιας πραγματικότητας που βασικά στηρίζεται στο μεγάλο μουσικό μας κεφάλαιο, τον ΕΛΛΗΝΑ ΜΟΥΣΙΚΟ

Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς

Αντέγραψα από το οπισθόφυλλο όλο το σημείωμα για να σημειώσω την αντίθεση με τη σημερινή κατάσταση. Τότε, το υπουργείο Πολιτισμού, διοργάνωσε πολιτιστικές εκδηλώσεις, όχι για να εισπράξει, μα για να κάνει το έργο του: την προώθηση του Πολιτισμού. Η επιλογή των μικρών χώρων,  η επιλογή "αντιεμπορικών" και  νέων στην πλειοψηφία τους καλλιτεχνών, το αποδεικνύουν. Το δεύτερο σημείο είναι η σημασία που έδινε τότε το υπουργείο στους Έλληνες μουσικούς (τα κεφαλαία στον "ΕΛΛΗΝΑ ΜΟΥΣΙΚΟ" είναι του σημειώματος!)... Η σύγκριση με το σήμερα, όπου μπάντες και ορχήστρες διαλύονται, οι μουσικοί του Ωδείου Αθηνών παραμένουν 11 μήνες (κοντά 12 πια) απλήρωτοι και οι μαθητές - αυριανοί μουσικοί συλλέγουν υπογραφές ζητώντας από τον ΥΠ.ΠΟ. να... τηρήσει τον νόμο και να μην είναι απλήρωτοι οι καθηγητές τους (τα αυτονόητα δηλαδή), είναι τραγική! 

Πάμε πάλι το τραγούδι απ' την αρχή... Καλημέρα!